İç sesim artık sadece “napıyon ya?” diyor.

Ruh halim: Sessize alınmış kahkaha.

En son ne zaman mutlu oldum hatırlamıyorum ama güzeldi.

Ruh halim: duvarda unutulmuş örümcek ağı gibi.

Ruh halim: yükleme %99’da takılı kalmış dosya gibi.

Hayat bana oyun oynuyor ama ben kumandasızım.

Beynim bu sabah açılmadı, kahveyle zor restart attım.

Ay sonu geldi ama para hâlâ yol tarifi soruyor.

Ruh halim: Sıfır şarjla %100 streste.

Ruhum: “Hadi başlayalım.” Bedenim: “Hadi uyuyalım.”

Kendime “spor yapacağım” dedim, kalkıp su içtim. Yeterli.

Eskiden biri beni engelleyince üzülürdüm, şimdi "oh be, eksildik" diyorum. Minimalist oldum.

Görünüşe aldanmayın. Kahvemi döktüm, ama hala havalı görünmeye çalışıyorum.

Yürüyüş yapmaya çıktım, kafamda 3 film senaryosu yazdım.

Herkes 2. şansı hak eder.

Sabah kalkınca “bugün çok farklı olacağım” dedim, tekrar uyudum.

“Zafer, ‘Zafer benimdir’ diyebilenindir. Başarı ise, ‘Başaracağım’ diye başlayarak sonunda ‘Başardım’ diyebilenindir.”

“Hata yapmaktan korkmam. Zaten sürekli yapıyorum.”

Yurtta sulh, cihanda sulh.