Gerald Casale, medeoprichter van DEVO, heeft op de Amerikaanse Onafhankelijkheidsdag de geanimeerde videoclip voor zijn nieuwe solosingle Just Do It! uitgebracht. Daarin wordt Donald Trump neergezet als een dictator die een leger MAGA-zombies aanvoert.

Hello? / Is there anyone left?’ Ergens in de track The Last Astronaut dringt het gruwelijke besef door dat er aan de andere kant niemand meer is. De verbinding houdt nog net stand, maar antwoord blijft uit. Het is een cruciaal moment op een album dat bijna dertig jaar in cryoslaap verkeerde.

Cave geeft alles. Niet alleen vocaal, al is hij goed bij stem, maar met zijn hele lijf. Zijn gezicht zingt mee. Zijn handen zingen mee. Zijn armen dirigeren de massa. Cave is totaaltheater op het randje van overacting. Het is zijn superkracht.

Gorillaz bestaat allang niet meer alleen uit Albarn, of uit 2-D, Murdoc, Noodle en Russel Hobbs. Het is onderweg veranderd in een collage van stemmen, stijlen, continenten en generaties die zich nauwelijks nog van elkaar laten scheiden.

Niets aan toe te voegen 😉

@memorialsmusic.bsky.social @rotown.nl

‘Yeah well, I had a dream once…’. De liedjes van Kurt Vile beginnen vaak ergens halverwege, alsof je een gesprek onderbreekt. En dat kan kloppen, want bij de laconieke slackerrocker lopen huishouden en werk door elkaar.

‘I’m naked now / When I turn around try not to stare at my testicles and penis.’ The Bug Clubs vijfde studioalbum Every Single Muscle voelt als een aflevering van Theo en Thea, het VPRO-tweetal dat consequent van zich af sneed.

Het zijn wel opgebakken kliekjes.’ U begrijpt, na deze verleidelijke redactievoorzet was het onmogelijk O’Joy! van Big Special te weerstaan.

Woorden zijn als kots: je kunt ze niet meer inslikken.’ Het is een van mijn moeders rake typeringen om het leven te duiden. En hoewel ze er zelf niet meer is, legt ze de kern van het elfde album van de indierockveteranen uit Washington feilloos bloot.

‘Volgens mij is de helft van het OOR-colofon inmiddels fan’, schrijft de hoofdredacteur die vraagt of ik Memorials wil interviewen. Aanleiding is het zojuist verschenen album All Clouds Bring Not Rain.

Hoewel er strijkers, blazers, toetsen, gastvocalen en zelfs een incidentele harp worden ingezet, draait Little Wide Open toch vooral om Morby en zijn Fender Jaguar, die hij Dorothy noemt.

Lovely @deerhoof.bsky.social de Tolhuistuin. ❤️

Het is een veeg teken als ik een album maar blijf beluisteren voordat ik in de pen klim. Na drie luisterbeurten en, zo nodig, wat audiogegraaf in de discografie ontstaat er doorgaans vanzelf een verhaal. Maar bij Cost Of Living Adjustment van de Canadese band Cola gebeurt iets zeldzaams: niets.

Stel, je zet onder een wereldberoemde film met een evenzo beroemde soundtrack andere muziek, wat zou er dan gebeuren? Harry Dean Stanton – Travis in Paris, Texas – zal het nooit weten. Maar luisterend naar Process & Reality komt de vraag steeds weer in me op.

De bizarre combinatie van ijle screams uit de diepte met filmische zweefelektronica grijpt juist door die ongerijmdheid. Alsof een hellegnoe het paradijs afschuimt, op zoek naar bloed.

In Het Utrechts Archief is een jaar lang de expositie Terug Naar Tivoli te zien. Dat een poppodium centraal staat is opvallend in een instelling die zich doorgaans bezighoudt met bestuurlijke en stedelijke geschiedenis. Maar met het volledige Tivoli-archief in handen bleek de verleiding te groot.

Sommige stemmen worden mooier door schade. Die van Marianne Faithfull is er zo een: een instrument waarin misbruik, slijtage en overleving genadeloos doorklinken. De documentaire Broken English laat ons vanuit allerlei invalshoeken zien hoe die stem overeind bleef toen alles eromheen afbrokkelde.

Crystalpunk is een subliem debuut dat uiterst vernuftig is opgebouwd. Goddard en Cullen behoren beiden tot de Noord-Ierse ceasefire generation. De uitkomst van die Belfast-erfenis is een bloedspannende fusie van punk en rave.

Ik schreef over Geese in Zone 5300

TVAM, het soloproject van muzikant, producer en sound artist Joseph Oxley, voegt zich naar de grauwheid van het zwartgeblakerde mijnwerkersstadje Wigan. Klanken zonder duidelijk begin of einde schuiven langs elkaar en trekken grillige lijnen tussen shoegaze, ambient en krautrock.

Stone is geen hoekige postpunkband meer, maar een bloedcommerciële, potentiële hitfabriek. Ook op hun tweede album Autonomy excelleert Stone in melodieën die zo aanstekelijk zijn dat het woord ‘stadionanthem’ zich opdringt.

Dordrecht heeft er vier zonen bij die weigeren hun mond te houden. Twee minuten is voor hen genoeg om een onderwerp te slopen. Woningnood. PFAS. De koning. Het systeem. Alles wat wringt, krijgt een riff naar zijn hoofd.

Voordat Hartzman ons vocaal wegblaast, deelt ze waar die oerkracht vandaan komt. ‘Remember where my scream comes from. I scream for the arrested families and for the arrested children. I scream for Epstein’s victims of pedophilia. I scream to block out all of this shit.’ 📸 @marierijn.bsky.social

De documentaire Power, Corruption & Lies is te zien op NPO Plus. De zeventig minuten durende film van regisseur David Barnard volgt het ontstaan van New Orders album Power, Corruption & Lies uit 1983 en de cruciale jaren waarin de band zich na het einde van Joy Division opnieuw moest definiëren.

Van 5-8 maart is Doc’n Roll terug in de Melkweg Cinema. De aftrap: Butthole Surfers: The Hole Truth And Nothing Butt, een blik op een van de meest ontregelende bands uit de Amerikaanse underground.

Opgroeien in de satellietstad East Kilbride tijdens de jaren tachtig en negentig bood jongeren grofweg drie uitwegen: zelfdestructie, verdoving of muziek. Terwijl Jim en William Reid – broers uit dezelfde groeikern - alle drie de opties uitprobeerden, kozen John-Paul en Gary Hughes voor de laatste.

Tien jaar geleden ronselden de Smith-broers wat vrienden om havenstad Hull, berucht om grijze luchten, wat warmte te geven. Dat deden ze met shoegaze in de traditie van Slowdive, Ride en My Bloody Valentine: nevelige gitaren en zang die als een extra textuur door het geheel zweeft.

Chappell Roan heeft haar samenwerking met agentschap Wasserman beëindigd nadat de naam van oprichter en CEO Casey Wasserman opdook in recent vrijgegeven Epstein-documenten. De zangeres zegt haar team te willen beschermen en trekt daar consequenties uit.

Bijna

De Zeeuwse noise-punkband Grote Geelstaart is deze week opgepikt door The Guardian. De Britse kwaliteitskrant omschrijft Grote Geelstaart als een uitgesproken buitenbeentje binnen de huidige lichting ‘bizarro rock’-bands.

Vergeleken met Van Reijnst klinkt Maalstroom van Grote Geelstaart muzikaal gezien directer en feller, als de neerslag van een band die live op scherp staat en zijn energie rechtstreeks doorsluist naar vinyl. Rauw, geconcentreerd en met een bijna satanisch plezier in ontregelen.

Riotgaze. Als het aan de Canadese tweelingzussen Mercedes en Phoenix Arn-Horn lag, stond dát als genreaanduiding boven deze recensie. Het is hun zelfbedachte term voor een geluid dat Softcults boze shoegaze, grunge en dreampop omvat.

‘The front row is not for the fragile my dear’, sist Nick Cave een meisje uit het publiek toe. De toon van de eerste geautoriseerde documentaire over The Birthday Party is ermee gezet. Vrijdag 6 februari om 20.30 uur zendt NPO 2 Extra de documentaire Mutiny In Heaven: The Birthday Party uit.

Het nummer klinkt spottend en bijna kinderlijk baldadig, maar de galgenhumor heeft een giftige kern. De titel verwijs naar Hansa Records, het Duitse label dat The Cure eind jaren zeventig heel kort onder contract had.

Kneecap brengt op 24 april een nieuw album uit. De plaat heet Fenian en is de opvolger van Fine Art uit 2024. De eerste single, Liars Tale, verschijnt woensdagavond. De Noord-Ierse rapgroep noemt het album ‘een weloverwogen reactie op pogingen om de band het zwijgen op te leggen’.

Fontaines D.C. is begonnen met het schrijven van nieuw materiaal en overweegt om in 2026 nieuwe nummers live te spelen. Dat blijkt uit uitspraken van gitarist Carlos O’Connell in een interview met NME, dat werd gepubliceerd rond de release van het debuutalbum Dead Dads Club van Chilli Jesson.

Arctic Monkeys hebben donderdag het nummer Opening Night uitgebracht, de eerste track van het nieuwe benefietalbum HELP(2). Het nummer vormt de aftrap van een groots samenwerkingsproject van War Child, dat op 6 maart verschijnt.

Het is de meedogenloze Vega-lijn die verklaart waarom LCD Soundsystem, The Jesus And Mary Chain, Trent Reznor, Mark Ronson en Jim Jarmusch zijn werk nog steeds priemend aanwijzen als reden om te snijden in plaats van te stapelen.

Matt Kwasniewski-Kelvin, medeoprichter en gitarist van de Britse band Black Midi, is overleden. Dat heeft zijn familie bekendgemaakt via het label Rough Trade. Hij was 26 jaar. Volgens de verklaring volgde zijn overlijden na een langdurige strijd met zijn mentale gezondheid.

Het huis waar David Bowie opgroeide in het zuiden van Londen gaat eind 2027 open voor publiek. De Heritage of London Trust heeft de woning aan Plaistow Grove in Bromley aangekocht en laat het restaureren naar de staat van begin jaren zestig, de periode waarin Bowie er als tiener woonde.

Bij OOR circuleert een lijst met verboden recensiewoorden. Hier kwam ik achter doordat ik ooit nietsvermoedend op de rode knop sloeg met het woord sferisch. Pek en veren vielen mij ten deel. Waarschijnlijk val ik opnieuw in ongenade, want ik vind de stem van Jenny Hollingworth namelijk oorstrelend.

Noel Gallagher zegt dat hij het een absolute eer zou vinden om het themanummer voor de volgende James Bond-film te schrijven, mocht hij daarvoor worden benaderd.

Terwijl MTV wereldwijd zijn muziekzenders afsluit en zich verder vastbijt in reality-tv, heeft een anonieme programmeur besloten het oude idee van de zender eigenhandig te reconstrueren. Begin januari ging MTV Rewind live: een gratis online platform met bijna 28.000 klassieke muziekvideo’s.

Radiance Opposition vertrekt opnieuw vanuit die tranceachtige structuren en repetitieve zanglijnen, maar legt meer nadruk op sfeer en textuur dan voorheen. Het album is losjes gebaseerd op de I Ching, het Chinese Boek der Veranderingen, waarin alles draait om cycli en transformatie.

Over een periode waarin McCartney opnieuw richting zoekt. Een fase vol beweging, met verschuivende verhoudingen en keuzes die steeds opnieuw vorm krijgen. Het resultaat is een eerlijk portret van een kunstenaar die zichzelf vanaf de grond opnieuw opbouwt.

Perry Bamonte, de gitarist en toetsenist die jarenlang deel uitmaakte van The Cure, is op 65-jarige leeftijd overleden. Over de doodsoorzaak is vooralsnog niets bekend.

In 2019 sprak ik Peter te Bos. ‘Ik ben straks een zanger van zeventig. Dat kan nog. Maar hoe is het als ik vijfenzeventig ben? Kan ik diezelfde energie dan ook nog opbrengen? En in hoeverre laat mijn gezondheid het nog toe?’ Op 7 december speelde Claw Boys Claw voor het laatst in Paradiso.

HEALTH ontstond midden jaren nul in The Smell, het beruchte DIY-hol in downtown Los Angeles, waar noise en performancekunst elkaar vonden. Conflict DLC klinkt onmiskenbaar als een soundtrack voor de ondergang: ‘A slate of sad bangers for the end times.’ En niemand viert die ondergang zoals HEALTH.

Factory Reset van de New Yorker Devin Brooks -alias Retail Drugs- klinkt als een aanhoudende kortsluiting. Ik krijg een onbedwingbare behoefte uit te gaan door deze dansbare meltdown. Dit is pure kortsluitingsvreugde. Of, zoals Danny Zuko zou zeggen: it’s electrifying!