Benim aklımda hep bir buluşma noktası olarak kaldı; zaman geçti, insanlar değişti, yollar dağıldı ama orası hiç silinmedi. Sanki her şey eskidi de o köşe hâlâ anıları bekliyor gibi.

Time’a bakıyorum… evet, bugün de alkol şişede durduğu gibi durmamış.

Sabah gözümü açtım, kahvaltı sofrasını görmeden prim yatırdım, vergi borcu ödedim. Ruhen arındım, cüzdanen yok oldum. Ben açım ama devlet belli ki gayet tok.

Günaydın...

Anamın evindeyim; kendimi Yedi Krallığın sahibi gibi hissediyorum.

İlahi anne Kali’nin önünde başımı eğiyor, dün gece içtiğim içkiler için af diliyor, yarın da aynısını yapmayacağıma söz veriyorum (tutmayacağımı ikimiz de biliyoruz). Ruhuma sabır, cüzdanıma bereket, bana da ‘bak buna gerçekten ihtiyacın yok’ diyen bir iç ses nasip et. amin...

Kanal çocuğuyuk, okyanus bize küçük gelir gardaş.

Biz ‘boş ol, boş ol, boş ol’ deyince Tanrı katında iş bitiyor; Avrupalılar hâlâ ‘online boşanma sistemi’ni yeni keşfetmiş… Biz sürüm atlamışız, onlar güncelleme yapıyor.

Ben de bazen giyotinle kesilmek istiyorum; son anlarımda da edemediğim, içimde kalan ne kadar küfür varsa hepsini etmek istiyorum.

"Bir sigara bir kahve içip çıkacağım” dedim; sonuç: üç sigara, bir kahve, bir çay. Büyük ihtimalle üç sigara daha içtikten sonra çıkarım.

Günaydın...

Tarih ve mekânı seçebiliyorsak, evet.

Kim söylemiş son diye, olmaz diye, kanar diye, anlatma, anlamam.

Marifet bıyık bırakmak değil; ayranı içerken bıyığı paralel evrende tutabilmek.

Pırasalı börek, böreğe yapılmış açık bir saygısızlıktır. Börek “mutluluk” diye gelir, pırasa “ben diyetisyenim” diye araya girer. Isırdığında peynir beklerken ağzına yeşil bir travma geliyorsa, orada suç pırasalı börektedir. Bu bir lezzet değil, böreğin içine sızmış sebze propagandasıdır.

Günaydın...

Şimdilik 16

Ben de kedimin kardan bir kopyasını yapmak isterdim ama Uludağ’a falan çıkmam gerek; bu kar göbeğine bile yetmez.

Günaydın...

Henüz tam ayılamadığım için görseli “önce ne görüyorsunuz” testi sandım; beynim hiç düşünmeden “bıçaklar” dedi. O an ruh hâlimin pek parlak olmadığını fark edip “en iyisi ben tekrar uyuyayım” diye karar aldım. Neyse ki sonra jeton düştü… Meğer her şey gayet normalmiş. Kalkayım o zaman

Günaydın...

Deniz kenarı riskli muhabbeti yapıyorduk, deprem girdi sohbete. Göklerdeki babamızdan mesaj alındı… biraz sert alındı.

Herkes kadehi bıraktı, Ayetel Kürsi yükleniyor…

Alkol girince zaman yavaşladı, timeline yine toplu melankoli nöbetinde.

61. dakika şovu yapacaklardı, yazık oldu. sshshshshsjs

Cennete dair imgeler, fotoğraflar ve tasvirler etrafta bolca dolaşıyor; var mı, yok mu bilinmez. Asıl garip olan ise şu: Orada bir şeylerin bizi bekleyip beklemediğinden çok, bizim onu hak edip etmediğimizi neredeyse kimsenin dillendirmemesi.

Bu ne böyle, bildiğin Esenyurt…

Benim yakışıklılar listesi yazılmayı unutmuş galiba. 😀

Günaydın...

Terapi gibi skeet, seans 30 saniye sürdü.

Balığı sevmiyorum, sevenine de temkinli yaklaşıyorum.

Güneş var ama insanı hafiften üşütüyor; tam bizim sevdiğimiz ayar

Günaydın...

II. Dünya Savaşı’yla ilgili belgesel, film, dizi ne varsa severek izlerim; az önce Band of Brothers’ın 25 yıl önce yayınlandığını okudum… Ne ara bu kadar yaşlandık biz ya?

Global satış hayali kuruyorum; kargo ücretlerini görünce ‘yerel kalalım’ diyorum.

Günaydın...

Sağlıksız yiyecek ve içecek tüketirken.

Bir saattir ekrana boş boş bakıyorum; ‘benim kafa gece daha iyi çalışıyor’ deyip işi geceye devrettim.

Geç uyanmak tembellik değil, zaman yönetimidir. Günaydın.

Şu görseli bir anlığına sigara içenin ciğeri sandım; fakirliğin gözü kör olsun.

Günaydın...

One cat, two heads

Var bir hayalimiz.

Süt helvası kalp ben

Adım adım bir şer yuvası olmaya doğru ilerliyoruz.

Az önce bavulu topluyordum. Shshsjssjj

Saç-sakal kesimi artı yıkamaya 500 TL verdiğimiz için bence bizi kapatın.

Bugünde her şey, ihtimallerin ince ipinde sallanarak yoluna devam ediyordu.

Günaydın...