İnsan bazen bir yastığa kalbini bırakabiliyor.

Gisèle Pelicot’nun kitabı “Et la joie de vivre” (Ve yaşama sevinci) haftaya çıkıyor. Le Nouvel Obs on sayfalık röportaj yapmış. “Feminist olur, doğmayız. Benim davada yaptığım tek şey gizliliğin kaldırmasını istemek oldu”. Merci Mme. Pelicot.

San Pedro de Atacama’da yapılacak 10 milyar dolarlık hidrojen ve amonyak tesisleri projesi iptal edilmiş. Dünyanın ışık kirliliği en az bölgesi olarak kalacağı için astronomlar çok mutlu.

Çıktı. Sayfalarını seviyorum. Manara ustaya uzun ömür Eco ustaya rahmet diliyorum. Siamo tutti Italiani. 🇮🇹

La Grazia, Sorrentino’nun son ve muhtemelen en ağır tempolu ve karanlık filmi. Renkli, ışıltı filmlerinden çok farklı ama daha derin. Film bittiğinde yüzde kırık bir tebessüm kalıyor. La Grande Belezza’nın Jep Gambardella’sı Toni Servillo döktürüyor.

Jim Jarmusch’un son filmi “father mother brother sister”ı çok beğendim. En iyi üç filminden biri diyebilirim. Üç farklı şehri, üç farklı hikayeyi birbirine “şeyler” ve minimum aksiyonla birbirine bu kadar başarıyla bağlaması, çok basit anlatımla bu kadar derin duygular uyandırması olağanüstü.

Kasabanın sahafı vitrini müzik kitaplarıyla yapmış.

Kambersiz düğün olmaz. Olimpiyat açılış töreninin sonunda Adriano’ya selam yolladılar.

Vincent, işine bak karşiim.

İki gün arka arkaya 70’lerin başında diktatörlük zamanında geçen iki film izledim. Yüreğime öküz oturdu.

“At çalmaya gidiyoruz” Norveç dili ve edebiyatının nadide parçalarından. İnsan ruhunu, olayları böyle basit ama derin anlatan kitapların insanda bıraktığı hoşluğun paha biçilmez tadı. Per Petterson zamanlar, olaylar, mekanlar arasında bir kuğu gibi süzülüyor. Kitabı okurken orman kokusu burnumdaydı.

Leb-i derya samimi bir mekan, içinde enva-i çeşit bira var ama en güzel tarafı ismi. Sanırım buradaki biracımı buldum.

Güne Corto’muzun sevgili dostu, ebedi düşmanı için yakılan türkünün harika akustik cover’ı ile başladım. Günaydın. youtu.be/HWd_N-9n7NM?...

Pazar çıkışı lokma dağıtıyorlardı. Eve geldik, konşu elinde koca bir tabak enginarlı baklalı pilav getirdi. Dayanışma şişmanlatır.

Harika bir albüm. Gözlerinizi kapatınca Havana’da havai mavi bir gökyüzü altına gidiyorsunuz. open.spotify.com/album/2SBHQR...

Bu haftaki merkez sağ Le Point, Batı’nın ihaneti. Bugünkü komünist L’Humanité, kuşatılmış ütopya Rojava.

Pazar gecesi France5’te Ataürk belgeseli var. İmkanı olan, sabah uyanma derdi olmayan frankofonlar için ilginç olması (boş küme olması da) kuvvetle muhtemel.

La Poste gönül telimizi titretmeye devam ediyor. Giacometti’yi en güzel eseriyle anmışlar.

Kitaplarda uzun cümleleri seviyorum. Hele kitapçılar hakkında olunca daha da tatlı oluyor. C. D. Rose’un “kitapçılar ütopyaların tuhaf türüdür” diye başlayan uzun, uzun olduğu kadar da hoş tiradı.

Endonezya’nın Sulawesi adasının yanındaki minicik Muna adasında bulunan 67.800 yıllık mağara resimleri arkeoloji dünyasını heyecana gark etti. Ressamların Neandertal olması heyecanı ve soruları ikiye katlıyor. Teknikleri kendinden 40 bin yıl daha genç Homo Sapiens yapımı Chauvet ile neredeyse aynı.

Bu geceki Liverpool maçı için L’OM’un hazırladığı şahaser. Rakibe, taraftara nasıl saygı duyulurun kitabını yazmışlar. Allez l’OM!

The Guardian’ın günün fotoğrafı Etiyopya’nın Dembel gölü kıyısından. Epifani bayramını kutlayan papazlar pazar günü göle haç atmış.

“Sorry baby” son zamanlarda izlediğim en kuvvetli filmlerden biryidi. Sessizce bağıran feminist bir manifesto, edebiyatla kurduğu zarif bağ çok etkileyiciydi. Senaryoyu sanki günümüzde yaşan iyimser, güleç Carson McCullers yazmış. Eva Victor’a baktıkça zaman zaman Greta Gerwig aklıma geldi.

The New York Times’taki sahaf reklamı. Sitesinde baktım birinci basım Ulysses, hediyesi 125.000 £. Ne diyorsun @armaganekici.bsky.social ?

Corto Maltese’nin en sevdiğim planşlarından biri Venedik Masalı’ndan.

Yarınki Le Monde, “İstanbul çete kuşağına karşı” tam sayfa yenil nesil mafyaları anlatmış. Bilinmedik bir şey yok ama meselenin Paris’teki sapır sultanın kulağına gittiğini göstermesi bakımından ilginç.

Avrupa’nın doğurganlık şampiyonu Fransa’da ikinci dünya savaşından beri ilk defa 2025’de ölü sayısı doğum sayısını geçmiş. Demografik borçlanma diye şık bir isim vermişler bu duruma.

Fransız merkez sağının sesi Le Figaro 200. yaşını çok debdebeli bir şekilde kutluyor. 200 yıl boyunca logosunun değişimi.

Killing Eve çok da konuşulmayan şahane bir dizi olmuş. Casus gerilim dizisi demişler ama İngiliz kara mizahı harikası. Seçilen dünyanın dört köşesindem mekanlar, müzikler, kostümler çok güzel ama Villanelle’in elbiseleri büyüleyici. Villanelle’i oynayan Jodie Comer’ın aksanı ve mimikleri büyüleyici.

Gipi’nin Oğulların Diyarı (La Terra dei Figli) post-apokaliptik edebiyatın şaheserlerinden. Moraliniz bozukken okumayınız.

L’Humanité’de günün insanı Cuma günü beraat eden İbrahim Kaboğlu.

Blue note’de Chalie Parker dinlemenin ne olduğunu anladığım anlar.

Canımız ciğerimiz Kate Winslet 30 yıl kamera önünde durduktan, 50 yaşına geldikten sonra Goodbye June’da yönetmenliği de başarınca Newsweek’in kapağına oturmuş. Her filmi güzel ama Holy Smoke ve The Reader’ın yeri bambaşka.

Burka’nın “hediyesi” Hugo Pratt / Corto Maltese söyleşisinde ne anlatacağımı düşünürken kafamın içi.

Bu haftaki bütün Fransız dergilerinde kapak Trump. Sağcısı, solcusu, liberali ağız birliği etmiş. Kanunsuz, sırada kim var, güçlülerin kanunu, yeni dünya düzeni manşetleri atmışlar.

Şunu yazalı on yıl olmuş. Hafta sonu boyunca hayranlıkla dinlemiş, Pazartesi sabahı işe giderken Bowie’nin aramızdan ayrıldığını öğrenmiştik.

Bir+Bir’in yüzyıllık özeti.

Doğum günün kutlu olsun Gluck sokağının çocuğu. Prisencolinensinainciusol’u anlamak için İtalyanca yada İngilizce bilmek gerekmiyor binaenaleyh (içimdeki Demirel konuştu) dil bilmek gerekmiyor. İtalyanca’nın İngilizceleşmesiyle dalga geçmek için anlamsız sözler yazmış. youtu.be/fU-wH8SrFro?...

Şimdiye kadar çok kitap imzalattım ama ilk defa kitap kapağı imzalattım. Graham Greene sanki bugünleri görüp yazmış. Altmış yıldan fazla zaman önce yazılmış ama Haiti’yi çıkar yerine Venezuela’yı koy hep aynı numaralar.

Yeni yıl konseri batı medeniyetinin simgesel olarak en yüksek noktası sanırım.

Yeni yıl hepimize sağlık, mutluluk getirsin arkadaşlar.

Selçuk Demirel’den yılın son karesi. Çizilmiş bir hayat. Hugo Pratt’ın Corto Maltese için yazdığı "... fakat o bunu dert etmedi... eline aldığı bıçakla avucuna uzun bir çizgi çekti... şimdi elinde uzun, güzel bir talih çizgisi olmuştu..." aklıma geldi.

Tanrıça öldü. #BrigitteBardot

Jim Jarmush son filmi “Father, Mother, Sister Brother” için radyoya röportaj verdi. Fransız vatandaşlığına geçeceğini söyledi. Onca kağıt kürek toplamak bir yana o Fransızca ile nasıl B2 alacak merak ettim. Bienvenue citoyen! 🇫🇷

Canım Frenk kasabasında on yıl boyunca yağmayan kar gitmemi beklemiş. Miko Noël gecesi için bundan güzel hediye veremezdi.

On yıl boyunca kuyrukta bekleme sanatının kitabını yazan Fransızlarla yaşamak bile kuyruklarla aramı düzeltemedi. Tek istisnası simitçi fırını Gevreka’nınki. Tezgah önünde beklemek ibadet oluyor. Halleluljah!

Son 7-8 yıldır La Libération Noël günü olan nüshasını hayvanlara ayırıyor. Bu seneki ana fikir hayvanlarla ittifak yapmadan iklim savaşını kazanamayız, yıldızı Londra’ya yerleşen tilkiler.

Gazoz kapağına bile olsa Fener’i Kadıköy’de yenmek ayrı keyif. 🦅

Bir hafta, dört kitaplık Dag Solstad ziyafetim bitti. İş açıcı olarak Akıl Olmaz …, ara sıcak T. Singer, ana yemek Mahcubiyet ve Haysiyet, tatlı kesinlikle Lise Öğretmeni Pedersen’in … . Bu şahane menü için “Takk, sjef Dag”!

Yıllardır konser programını takip edip bir türkü yakalayamdım. Huzur içinde uyu Chris abi.