คือในทวิตดราม่าแสนล้าน กูยังลอยตัวฟ้อนอยู่ในห้องกับชงเกไปวันๆ จั๊กอิหยังหลายคัก55555

ยังไม่พ้นเดือนมกราอีกหรอวะ ตาข้าพเจ้าตูบข้างนึงแล้ว ไซเล้นฮิลรีบเข้าโรงที หมอกจะได้หาย😭

นททแทบจะขี่คอฉันแล้ว ช่วยด้วย เบียดมาก😭

มีไอเดียใหม่จริง ที่หมายถึงเบลอิกริส เบรุอิกริส

อยากได้ด้ายแดงเพราะมันสวย...

อยากเขียนอะไรที่แบบว่า ขึ้นมาจากน้ำ แล้วผมสยายเปียกลู่ไปกับตัว ฟีลเมอร์เมดไรงี้ เลยลองใช้เกณฑ์วัดความยาวผมด้วยผมตัวเอง5555555

หูเพี้ยนทำชี อิ้งก็ไม่แข็งแรง นททก็ขยันถามด้วย อร้ายย วันนี้สมองหนูไหล ใช้มานาแบบเปลืองมาก เว้าฮู้เรื่องยามนี้คือไทยกับลาวค่ะ5555555

นอกจากจะอยากเห็นลั่นทมใส่ชุดเรเวนแล้ว อีกคนที่อยากเห็นใส่คือเจ้าพี่😣

(เรื่องมันแบบนี้ค่ะ #อำดงเจ้าพี่ au modern ในมุมมองบุคคลที่สามสี่ห้า) "ใครคือมินอาหรอมึง เพื่อนในสาขากูพูดถึงเขาเต็มเลย" "ว้าย! หล่อนไปอยู่ไหนมาคะ!? พี่มินอา อักษรฝรั่งเศสปีสามฮอตจะตาย" "วันๆกูเอาแต่เรียนเนอะ รู้ก็พูดสิ!" "ฟังกูนะมึง พี่มินอาเนี่ยเขาคือพี่คนสวย พี่คนหล่อของคณะอักษรฯ เอกฝรั่งเศส เสียงลือเสียงเล่าอ้างมากว่าพี่เขาเป็นลูกรักวีนัส"

(ชง #อำดงเจ้าพี่ au modern) "เพลิง" "ว่าไงคะ?" "เอาตัวไหนดี เค้าเลือกนานแล้วยังไม่ได้เลยอ่ะ" เจ้าของดวงเนตรสีอำพันทองภายใต้กรอบแว่นสายตาเงยมองเสื้อผ้าสองตัวที่ถูกจ่ออยู่ตรงใบหน้าหล่อคมของตน...คิ้วดั่งคันศรเลิกขึ้นอย่างตั้งคำถาม

#อำดงเจ้าพี่ (เวิสนิลอินโทเวิด) "คิ้วพันกันเป็นปมแล้วครับ" "..." "พี่มินจี" วงหน้าแสนวิไลผินมามองเจ้าของเสียงทุ้มต่ำ เนตรสีฟ้าครามสั่นระริก หยาดสีใสที่เริ่มคลอเบ้าทำให้นิลอ้าแขนรอรับกายระหงเข้าสู่อ้อมอกตน "งานหรือคนครับ?" "...คน" "มีหน้าไหมครับ นิลจะไปต่อยให้" "ด่าไปแล้ว...มันแพ้ด้วย" "เก่งมากค่ะ"

ว่าด้วยเรื่องเครื่องประดับ (เวิสมังกร+มะเปร่ง) อนธการเหลือบมองเขาแหลมโค้งของบุตรชายตัวแรกด้วยความฉงน...มีลางสิ่งที่ผิดแผกไปมิเหมือนเดิม "สนธยา" "ขอรับท่านพ่อ?" "เขาของลูก...เครื่องประดับฤา" เนตรสองสีกระพริบปริบ ก่อนจักถึงบางอ้อเมื่อรู้ว่าท่านพ่อของมันกำลังพูดถึงสิ่งใด

พฤกษ์แก้ว ft. อำดงเจ้าพี่ ตอน good morning (เวิสนิลอินโทเวิด + มะเปร่ง) เสียงกริ่งและเสียงเห่าของสุนัขห้าตัวทำให้คนสองคนที่นอนซบกันอยู่บนโซฟาตื่นจากนิทราแสนหวาน ดวงเนตรสองสีปรือมองเพดานห้องนั่งเล่น คิ้วคมเข้มขมวดลงยามเห็นเส้นเกศาสีน้ำตาลออเบิร์นคลอเคลียแผ่นอกเปลือยเปล่า

(พฤกษ์แก้ว) มิใช่ว่าเจ้าฟ้าแก้วกมลจักมิเคยเห็นบุรุษเปลื้องผ้า ด้วยตัวเขาก็เป็นบุรุษเช่นกัน แม้นจักเป็นบุปผาก็ตาม...แต่เหตุใดเจ้าฟ้าสองแควถึงได้เปลื้องมันทุกเพลาเล่า!! ดวงเนตรงามดุจวิฬาร์เบิกกว้างยามได้ยลกล้ามเนื้อพระมังสากำยำของพระโอรสองค์โตในพ่ออยู่หัวอโยธยา

แล้วฉันชงและลงรูปทุกอย่างในนั้นประมาณ 90%

Me = ผีนางไม้ในป่า//นุกราบตักคุนไหล แผ่นหลังนั้นกว้างใหญ่น่าซบเหลือเกิน แต่มินจีเกาะแทนแล้ว😣😣

ทัวร์เช้ากับคนง่วงตาปรือ

"เฮือก!" นาคินทร์เวหากายเพียวลมสีสุวรรณอร่ามผุดลุกขึ้น พยายามตั้งสติกับสิ่งที่มันเห็น...ให้ตายเถิด มันสมจริงเกินไป ทิวากรถอนหายใจออกมา ก่อนจักชะงักค้างเมื่อเห็นว่าพลับพลาของนายเหนือหัวว่างเปล่า ไร้ซึ่งเงาของมินจีชวา "ไม่หรอก มันแค่ฝันๆๆ" มันสะบัดหัวไล่ความคิดเพ้อเจ้อ ยามนี้ต้องตามหาผุ้ขี่ซีถึงจักถูก!

อนธการง้อทิวากร เริ่มเลยตอนนี้

Omake: ไพรสัณฑ์มันยังไม่รู้ว่าพี่ชายฝาแฝดหาย เช่นเดียวกับสินธุ ขอบคุณครับ

เหนื่อย...นั่นคือความรู้สึกแรกที่ทิวากรนึกถึงขึ้นมา เนตรสีหยกงามสอดส่องมองดวงดาราบนท้องนภา ความรู้สึกมากมายปนเปกันทั้งเหนื่อย ทั้งเศร้าแล...โหยหาคะนึงถึง แต่กระนั้นนาคินทร์เวหากายสีสุวรรณก็ต้องผุดลุก ยามสายเนตรเหลือบเห็นร่างของผู้ขี่ของตน มินจีชวาจักไปไหน? เหตุใดถึงมิยอมเรียกมันเล่า แต่ด้วยรู้ดีว่าเพลานี้นายเหนือหัวอยากอยู่เพียงลำพัง มันจึงตัดสินใจเดินตามไปอย่างเงียบเชียบ

ลูกค้าอยากได้ขนมไทย อาหารไทย คือใจจริงอยากบอกว่าทุกอย่างเปลี่ยนได้ตลอดแล้วแต่เบื้องบนค่ะ5555555😭😭😭

(หงส์แก้วสวามิภักดิ์) มินจีชวาเม้มโอษฐ์สีกุหลาบแน่น เนตรหวานอมโศกมองภาพของเหล่าขุนน้ำขุนนางลางส่วนกราบทูลพระเจ้ากรุงหงส์สุวรรณ...ให้ทำพิธีตัดสายสัมพันธ์ของรุ่งอรุณสีทองแลตัวเขาเสีย ก่อนจักส่งมอบให้แก่พระมหาอุปราชพระองค์ใหม่ แต่ทิวากรกับมินจีชวาเกิดมาเพื่อกันและกัน ผูกพันกันมาตั้งแต่ยังเยาว์จนเติบใหญ่ แล้วเหตุใดถึงกล้าสะบั้นสายสัมพันธ์พวกเขาได้ลง?

(อำดงเจ้าพี่ au มินจีจิ้งจอกเก้าหาง) ปกติแล้วการแช่ออนเซ็นมักเป็นการพักผ่อนหย่อนใจที่ดี ถ้าได้ดื่มสาเกไปด้วยแล้วมันโคตรจะเหมือนกับได้ขึ้นสวรรค์ แต่บังเอิญว่าออนเซ็นที่กฤษณะมาแช่ตอนนี้ดันอยู่ในเขตวัดและติดป่า...แน่นอนว่ามันคือจุดศูนย์รวมสิ่งลี้ลับดีๆเลยก็ว่าได้ ยังดีที่พัชรวินทร์เพื่อนรักเหนื่อยจนนอนกรนลั่นในห้องพักไปแล้ว ไม่งั้นมันคงได้กรี๊ดแตกตั้งแต่เจอว่ามี 'บางสิ่งบางอย่าง' มาแช่ออนเซ็นด้วยกัน

"ปีศาจจิ้งจอก?" "เห็นมิโกะบอกมาอีกที แต่ปีศาจญี่ปุ่นฟังภาษาเราไม่ออก คงไม่มายุ่งกันหรอก" "ไอ้คุณกฤษณะ ฟังกูอยู่ป่ะเนี่ย?" "พัชร...แล้วมิโกะเขาบอกมึงว่าปีศาจจิ้งจอกนี่มีกี่หาง แล้วหน้าตาเป็นไง?" "เก้ามั้ง เห็นว่าบำเพ็ญเพียรมานาน หน้าตาก็ไม่แน่ใจ เห็นชอบใส่หน้ากากตลอดตอนมาปรากฏให้คนเห็น" "ว่าแต่มึงถามทำไมเนี่ย?"

สมองกูประมวลอะไรตอนเช้าไม่ได้เลย ไม่ทันได้มองด้วย55555

MG: How is it? NL: … Don't show it to anyone. MG: Of course no one can see it but you!! #อโยธยาเอยาวดี

(เวิ่น au werewolf x vampire) แวมไพร์ - มารราตรีกาล มนุษย์หมาป่า - อสูรสิงคาล

werewolf x vampire au มังจาปะโรตะลึงอึ้งงัน จักขยับไปทางหนใดก็มิกล้าด้วยถูกเนตรสีหงชาดจับจ้องตามไปทุกหนแห่ง กายกำยำสูงใหญ่ห้อมล้อมด้วยขนสีน้ำตาลเข้ม หูแลโครงหน้าเรียวแหลม ฟันเขี้ยวคม..กรงเล็บพร้อมฟาดฟันศัตรูให้แดดิ้น แม้นมารราตรีกาลจักมีพละกำลังมากมายแต่หากประมือกันซึ่งหน้า..ก็มิอาจต้านทานแรงของอสูรสิงคาลได้ดอก

วัดขนาด(?) คำเตือน: ออกไปแบบ🔞 นิดนึง #อำดงจี้เพ่า #อำดงเจ้าพี่ "ตองเจดูซี ดูชุดข้าซี" "อืม งดงามมากเจ้าพี่" "อ้ายหมามอมนี่ เจ้ายังมิเงยหน้าขึ้นมาดูเสียด้วยซ้ำ!" มินจีชวาขมวดขนงงามดังคันศรด้วยมิพอใจ หัตถ์งามเอื้อมไปเชิดพักตร์หล่อคมให้ขึ้นมาสบตาตน "มอง ข้า" เนตรสีสุวรรณไล่มองอาภารณ์ท่อนบนของคนพี่...เสื้อสีขาวสะอาดตาดูบริสุทธิ์แต่กลับมีรอยผ่าแยกจนเผยอกขาวนวลวับๆแวมๆ

#อำดงเจ้าพี่ #อำดงจี้เพ่า "พระเจ้าน้อง..สักยันต์ด้วยฤา?" "ขอรับ หลวงตาท่านอยากให้ข้ามีกระไรติดตนไว้บ้างด้วยเห็นว่าชมชอบวิ่งเข้าหาอันตรายนัก" มินจีชวายิ้มสรวล แลวาดดัชนีเรียวไล้สัมผัสรอยอักขระของยันต์เก้ายอด...เข้ากันได้ดีนักกับแผ่นหลังกว้างสีน้ำผึ้งป่า หากจำมิผิดราตรีที่ผ่านมา ในสมรภูมิรักบนตั่งเตียงของสองเรานั้นเจ้าน้องนริศมักชอบยกขาเสลาของมินจีชวาขึ้นพาดบ่าเสมอ...

"ไพรสัณฑ์" "มีอันใดฤามุกดา?" "ข้าเพียงอยากถามเจ้า...ว่าเจ้าชอบข้าที่กงใด" นาคินทร์เวหากายสีขาวมุกถามเจ้าของสมญานามพงไพรมรณะ ซึ่งยามนี้กระพริบเนตรสีสัมฤทธิ์ปริบ "เจ้าอยากรู้ฤามุกดา" "ถ..ถ้าเจ้ามิต้องการตอบ ข้าก็–ไพรสัณฑ์!" มุกดากรีดร้องเสียงแหลมด้วยตกอกตกใจยามกายสูงใหญ่สีมรกตดุจมันทรคีรีโน้มใบหน้ามาใกล้เสียจนแนบชิด...ทำเอาไข่มุกซาปะโรร้อนรุ่มไปทั้งกาย

"บุปผาประดับก็คือบุปผาประดับ เป็นเพียงบุปผาดาษดื่น ริอ่านเทียบเคียงบุปผาอันพ่ออยู่หัวเลือกไว้ข้างกายพระองค์ โง่แล้วยังอวดฉลาด" – ไตรบุปผชาติ "ข้าจักทำอันใดไยพวกเจ้าถึงเดือดเนื้อร้อนใจ? แม้นแต่ผัวข้ายังมิเห็นท้วงติง แล้วพวกเจ้ามีอำนาจอันใดมาสั่งข้าได้ เจียมเนื้อเจียมตนบ้างเถิด" – จตุมาลา

(เวิสอำดงเมียสี่) ผู้กุมอำนาจฝ่ายใน "รู้ความต่างระหว่างนกกระจิบแลหงส์แก้วฤาไม่? หากรู้ก็สำเหนียกตนไว้เสีย มิเช่นนั้นปีกอาจถูกตัดโดยมิรู้ตัวเอาหนา" – เอกสุมาลี "หะนี้ฝ่ายในมดแมลงเพิ่มขึ้นอีกแล้วฤา? ส่งเสียงระคายหูมิพัก พ่ออยู่หัวมิชมชอบเสียด้วยซี เช่นนั้นเพื่อความสบายพระทัยของพระสวามี ย่อมต้องลงมือเองเสียแล้ว" – ทวิผกามาศ

(กาว) #อำดงจี้เพ่า #อำดงเจ้าพี่ "ดวงตาข้าอยู่ด้านบนหนาตองเจ เจ้ามองสิ่งใดอยู่ฤา?" "เจ้าพี่..มิรักนวลสงวนตนเลย" "พุทโธ่เอ๋ย! บริภาษได้เพียงเท่านี้ฤ? ผัวข้าช่างน่าเอ็นดูนัก" พักตร์งามลออของพญาหงส์แก้วแย้มสรวลด้วยความเอ็นดูสวามี นิ้วเรียวดั่งลำเทียนไล้สัมผัสแผ่นอกกำยำภายใต้ฉลองพระองค์ กวัดเกี่ยวปลดกระดุมทีละเม็ดอย่างอ้อยอิ่งหยอกล้อพญาสุบรรณ

(ไปเรื่อย) สมมุติอขจนมีลูกด้วยกัน "พี่เงิน ให้หน่องจาดูพ่อทศให้เรามิได้ฤา..." "พ่อพฤกษ์ใคร่อยากชวนลูกเราไปสำราญร่วมกัน ไยจึงเอ่ยเช่นนั้นเล่าคนดี?" "คราก่อนพระเชษฐาท่านพาลูกเราไปตกปลาแล้วได้ตัวกระไรมา ท่านลืมแล้วฤสวามี!!! มัจฉากินเนื้อมิใช่สิ่งที่เด็กควรตกได้หนา!" อาวขงกับน้องทศ: 😅😅 อำดงกับน้องพฤกษ์: ฮัดเช้ย!!!

(พงไพรมรณะ × ไข่มุกซาปะโร) นาคินทร์เวหากายสีมรกตทอดดวงตาสีทองแดงเหม่อมองท้องนภายามสาย...ไพรสัณฑ์ใช้กรงเล็บตรงขาหน้าขีดเขียนพื้นดินด้วยมันเบื่อหน่ายนัก ตั้งแต่มันมาเยือนกรุงหงส์สุวรรณนี้ ก็ได้แต่นอนเอื่อยเฉื่อยอยู่ด้านนอกเขตพระราชฐานอันจัดไว้ให้แก่เหล่านาคินทร์เวหา

#อโยธยาเอยาวดี 🤔 That professor's lover looks a little scary.……

#อโยธยาเอยาวดี Professor NILL?🙄

ชั้นสามารถร้องไห้ได้มั้ย จู่ๆก็อยากร้องขึ้นมา ฮื่ออออ กุเป็นไรเนี่ย55555😭😭

จบแบบไหนก็เคารพการตัดสินใจของนักเขียน คือหนักกว่านี้ก็ผ่านมาแล้ว แค่นี้เราทนได้ (อาจต้องเปลืองทิชชูจำนวนมาก555555)

พี่นิลไม่ยิ้มมากี่ตอนแล้วนะ...

What if อำดง time travel + พอแล้วกับการไขว่คว้า ผันตัวเป็นหนุ่มอินโทเวิด เลี้ยงมังกร(?)ไปวันๆ เมินทุกสรรพสิ่งยกเว้นอนธการ ฟีลแบบเหนื่อยแล้ว เพราะภาพความทรงจำเดิมๆย้อนกลับมา รักเขามากจนไม่อยากทำร้ายเขาอีก ไม่อยากวิ่งตามแล้ว ใครทำไรก็ทำไปเถอะ นิ่งขรึมสงบจนทุกคนระแวงว่าคิดอะไรอยู่ ไม่ยอมยิ้มให้ใครนอกจากมังกรคู่ใจ ขนาดครอบครัวก็ไม่ได้ยิ้ม ฮี turn dark ที่แปลว่าดำปื้ด

เคยมีสักแวบที่พี่นิลอยากช่างแม่งทุกอย่างมั้ย โอ้ยกุ😭😭😭😭//มุดโอ่ง

Vampire robins

เจอละ คนที่ร้องไห้ได้น่าแกล้งอีกคน//จิ้มแก้ม

ไม่ชอบเลย ดิฉันพะอืดพะอมแต่เช้าเลยเจ้าค่ะ

ไม่มีอะไรลำบากเท่าการเป็นทิม เดรกโพซ้ายยอดพีระมิดละ พี่ทิมผมไม่ได้เนิร์ดนะครับ

(วงเขียวน้องไพร) คนที่เคยโดนแซะแบบไม่ได้ทำอะไรให้ พอได้รู้แล้วจะให้กลับไปคุยดีๆด้วยก็ยากนะ ต่างคนต่างอยู่อ่ะดีแล้ว