زیبایان ، سلام‌

به نظر میاد بامداد دوشنبه یا یکشنبه شب به وقت ما شروع می‌شه. من می‌ترسم.

از رسیدن به این نقطه همیشه حذر کردم (شاید هم فکر می‌کردم دارم این‌کار رو می‌کنم، نمی‌دونم) اما این روزها واقعیت محضه و باید به زبون بیارم. به بچه‌ام پناهنده شدم. بعد می‌دونید چیه؟ وقتی ویدیوهای چهلم‌ها رو می‌بینیم درحالی‌که تو پس زمینه صدای خنده‌اش رو با دوستاش می‌شنوم ، این تناقض، می‌کشه منو. بمیرم من !

من دیگه هیچی رو نمی‌تونم بفهمم، منطق براش پیدا کنم، برای خودم تحلیل کنم، می‌فهمم آدمایی رو که الان مثل من فکر نمی‌کنن. یک روزی تو همون موقعیت بودم. فکر می‌کردم بین راه و بیراهه دارم راه رو انتخاب می‌کنم. الان تنهایی آدمای بزرگ‌تر که پیش‌تر از من آزموده بودند رو درک می‌کنم. تلخم، غمگینم، عزادار و مستاصلم

مغزم باد کرد از این همه حرف حرف حرف، باد هوا ، زر مفت. باید نبایدها با طرفداران سفت و سخت و کوتاه‌نیا. قلبم مرد از این‌همه زندگی که طرف ۴۸ ساعت به خاک و خون کشیده شد. این همه بی‌مسئولیتی طرفین واقعن قابل درک نیست. هیچ چیز متولی نداره. مردم بی‌پناهن، سوگوارن زیر بار غم رفتگان و گذران زندگی دارن له می‌شن.

روزهاست تایم لاین اینستاگرام پر از تصویر جان‌های زیبا و عزا و ماتمه، هر چی می‌بینم تموم نمی‌شه. به خودم میام می‌بینم دارم دندونامو محکم به هم فشار می‌دم، بمیرم الاهی، بمیرم برای جوانی‌شون و برای دل‌ بازماندگان‌شون

به هر کی مرد و این روزا رو ندید حسودی‌ می‌کنم.

بابای سپهر ۱۲ دقیقه از کنار جنازه رد می‌شه، دوازده‌تا شصت ثانیه

بعد از اتصال و چند ساعت گشتن، ویران‌تر شدم. این چه بخت سیاهی بود که این‌جا و اکنون سهم ما از زندگی شد؟

دینگ

این روزها هر شب متلاشی می‌شم، صب تیکه‌هامو سر هم می‌کنم سرکارمی‌شینم پشت میزم وقت تلف می‌کنم بدون ذره‌ای کار مفید ، تا خود عصر. یعنی چی می‌شه؟ این چی‌می‌شه داره خلم می‌کنه.

من واقعن یک تعطیلی لازم دارم برای هضم وقایع این دو روز تعطیلی با کله‌ای باد کرده چطور برم پشت میزم بشینم ماه رو ببندم آخه ؟

ساکنین ایران ، اینترنت‌تون چطوره ؟ با وای فای من فیلترشکن آذیت می‌کنه، اومدم رو اینترنت موبایل

شماها می‌فهمید چه خبره؟

یه چیزایی داره از آسمون می‌باره که تشخیص نمی‌دم برفه یا بارون ، صبح شبیه برف بود

من از نگرانی دارم فلج می‌شم اصلن نمی‌تونم پیش‌بینی قابل اتکایی داشته باشم..می‌ترسم مثل سگ

دو ساعت و بیست دقیقه‌است تو راهم, هنوز هم نرسیدم . مسیری که بدون ترافیک تو تقشه ۱۶ دقیقه‌ست.

توی هوای تمیز عصر امروز غلط کردم نیم ساعت با دوستم تو کافه نشستم . دارم تاوانش رو در ترافیک کشنده می‌دم

از بیست و ششم شهریور چهار صد و یک می‌شمارم. یکم، راهپیمایی برلین دوم، روز آزادی نیلوفر حامدی و الهه محمدی سوم، کنسرت فرضی کاروانسرا و آخری، همین امشب، مستند ترانه، ساخته‌ی پگاه آهنگرانی. من می‌دونم یک روزی برای جوان‌ترها تعریف می‌کنیم که بخت‌ یارمون بود و این رویدادها رو به چشم خودمان دیدیم.

youtube.com/watch?v=y29z... ماه ... ماه

وسط لونه‌ی کفتر رو بوسیدم. ۲۲ ساله شد

دوتا بالش پر با دوتا توپ تنیس انداختم تو ماشین لباسشویی ببینم این مروارید حکمت اینستا گرام کار می‌کنه یا نه! با ما باشید

همه چی به کنار، هر مسابقه‌ی فوتبال مهم برای من یعنی غیاب بابا، که معترض به من زنگ بزنه این چه وضع‌شه و من گوشی رو بردارم و بگم کمیته‌ی فنی فدراسیون، بفرمائید ! این‌که وسط یک مسابقه فوتبال مرد این غیاب رو بیش‌تر به چشم میاره. حتی اون شب کذا و کذا گوشی رو بین دو نیمه برداشتم همینو گفتم که صدای مامان 👇

هوا وحشتناکه، وحشتناک!

مامان، خودش شماره‌مو گرفت ، بدون این‌که از کسی بپرسه.

شهرزاد شمس پدرش رو از دست داد، در غربت و تبعید، یادداشت کوتاه‌ش، اون چند خط اول ویران کننده‌ست. ویران‌کننده!

درمورد اختلافات خواهران شاکرمی به واسطه‌ی تجربه‌ی زیسته، کامنتی دارم که خب برای خودم نگه می‌دارم. پ ن: طبعن به نظرم این شکل رفتار و مجازات که متاسفانه قانون‌گزار در اختیار شاکی می‌ذاره، بدوی و غیر انسانیه.

از وقتی شهردار جدید نیویورک انتخاب شده در تایملاین اینستاگرام من، چند نفری که خیلی سنتی و مسلمان‌تر از من بزرگ شدند و یا خیلی چپ بزرگ شدن و الان مخالفن با پیشنه‌شون، چنانی گه می‌خورن که من به کل امیدم رو از دست دادم که یک روزی حتی صد سال بعد مرگ‌م، ایرانی‌ها بتونن هم‌زیستی متعادل و محترمانه‌ای داشته باشن.

از بین این مرواریدهای حکمتی که فراوان توی اینستاگرام می‌بینیم یکی‌ش واقعن کار کرد. واقعن با باد کردن نایلون توی بطری موفق شدم نصفه چوب‌پنبه‌ی شکسته رو بکشم بیرون

خیلی " فردا دوباره پائیز می‌شه باز ، دل‌م زغصه لبریز می‌شه باز"طورم

آااخ آخ ، رابرت ردفورد چرا مرد؟

از این خنکی موذی سر صبح همزمان با هجوم نارنگی سبز به میوه‌فروشیا متنفرم ، متنفرم ، متنفرم!

دیروز از خواهرام مرخصی گرفتم ۸.۵ صبح برای صبحانه با دوستانم زدم بیرون که به ناهار دیر موقع ختم شدیم دیگه شام نموندیم. روز خیلی خوبی گذشت، پر از گفتگو و هم‌دلی و امنیت و دل‌خوشی. برگشتم خونه دیدم ماشین ظرفشویی‌م بدون هماهنگی با من دست از کار کشیده. خدایا شکرت

کسی که تومور معزی عمل می‌کنه (عمل موفقیت آمیز بدون کما، تنشنج، خونریزی مغزی و جواب پاتولوژی خوب) کی خوب می‌شه؟ اصلن خوب می‌شه؟ دیگه دارم دیوونه می‌شم از کندی روند بهبود

هنوز سیزن جدید خرس رو ندیدم و احساس می‌کنم همون زندگی نصفه نیمه‌ی تا دو ماه پیش دیگه دست‌یافتنی نیست . این که بشینی سریال ببینی

اگه از احوالات من بی‌خبرید این‌جای زندگی‌ام. به سلماز، رفیق همیشه و هنوز می‌گفتم می‌خوام نیمه‌ی پر لیوان رو بیینم اما نیمه‌ی پر، شاشه، شاش aloochehkhanoom.blogspot.com/2025/08/blog...

تصاویر واضح‌تر میدان تجریش، اونی که داره از خیابون رد می‌شه (و موفق هم می‌شه) الاهی بمیرم. چی کشید اون دو ثانیه !

۱۷۲ روز دولینگوم وسط جنگ صفر شد از لحاظ اینترنت

اگر می‌خواهید بدونید خواب و بیداری این بچه در جنگ چقدر به هم ریخته، پنج صبح روز تعطیل قهوه درست کرد با هم صبحونه بخوریم. الان باید تو راه رشت می‌بودیم که اصلن جون و حس امنیت و حتی خواب و بیداری به‌جا نداشت. دیشب بلیطا رو کنسل کردم و به دوستام گفتم یه وقت دیگه

monsefaneh.blogspot.com/2025/06/blog... بگذارید هواری بزنم.

انگار تن‌مو توی هاون کوبیده باشن. خسته، داغون، له، بی‌اعصاب، بی‌انگیزه، ترس‌خورده، لاجون، خیلی لاجون، جنازه‌مو کشیدم سر کار. اینجا هم پر از ماجرا و فشار برای تعیین تکلیف هر چه سریع‌تر کارکرد ماه قبل. دل‌م می‌خواد امروز صبح گربه‌ی گرسنه‌ی توی خیابون باشم، خودم نباشم.

ما سلامتیم. ترس‌مون برای جون‌مون کم شده وحشت‌مون از آینده بیش‌تر

مرکز شهر صدا خیلی زیاده همین الان

از وای فای که دور می‌شی وقتی فیلتر شکن قطع نمی‌شه انگار اکسژن هوا بیش‌تر می‌شه

من نمی‌دونم شب کجا برم خونه خودم یا مامانم؟ بچه رو از عصر دیروز فرستادم خونه پدرش

دارم می‌رم سر کار. خاک مرده ریختن. خلوت و دل‌گیر

بچه‌م می‌گه با همراه اول وی پی ان کار نمی‌کنه. خواهرام با ایرانسل و وی پی‌ان همراه وصلن

روز تولد اون بچه، اعدام کردن. امروز و. اون قبرستون تولد کیان و سالمرگ پویاست ، مجاهد کورکور هم اضافه شد. آدم خل می‌شه از این حجم پلیدی

تهران از جمعه خیلی خنک و خوش آب و هواست . آدم باورش نمی‌شه خرداد از نیمه گذشته

اگر در حال ورود به پیش یائسگی و یائسگی هستین محض احتیاط یه آزمایش تیروئید بدین از احوالاتش باخبر باشین . متوجه شدم پرکاری تیروئید دارم یه دونه قرص چسکی روزانه گر گرفتگیای منو به حداقل رسوند