" A escrita, inzada de imaxes sensitivas, abre unha porta á Historia das curandeiras1 e a das mulleres que non desexan seguir os camiños marcados pola tradición e polos homes da aldea"

O que non queremos escoitar...

A non perder esta performance de Sara Guerrero, Raigame.

Na praia fluvial de Mondariz-Balneario teremos un club de lectura espectacular que espera por ti. Acompáñasnos?

Até as rãs mordiam se tivessem dentes

Tres pistazas!!! Sabes xa quen é a Nosa Señora deste ano? #DGL #SeñoradasLetras #XIIDGL #DGL24

E, coma o turrón, volvemos puntuais co Día das Galegas nas Letras. A xooooogaaaaarrrr, señoras! Primeira pista:

Juan Boedo, Pedro y Andrés Pinilla. Asesinados por el franquismo y arrojados a una fosa en Bértoa, Galicia. 89 años después, vuelven a casa. No es reabrir heridas —como repite el fascismo—, es cerrarlas con verdad. Darles descanso y a sus familias que nunca dejaron de esperar. Ni olvido ni perdón.

Falan as traballadoras de Sargadelos en Cervo: "Os valores do inicio están desaparecidos" Crónica en @praza.gal

E aí?

Dumincu dantroido

O ceo da reixas puxo o ramo a un ciclo de traballo ben intenso. Grazas ao persoal da EPAPU de Teixeiro todo o labor que fan pola nosa literatura. Tamén a quen lle dedicou o seu tempiño a ler esta novela. O encontro de hoxe foi vibrante e deixa paso a unha nova proposta ben interesante e en galego!

Hoxe, o ceo. #nestemundotolosemprehaiunsorriso

Un día entrei nun manglar e alí un mono cabreado lembroume, cun cocazo, que aquel non era o meu sitio.

Como se pode contar tanto sen palabras?

"As persoas son infelices porque non somos o que elas queren que sexamos" Sara Ahmed

Encher as mañás de todas as cores.

Alguén coñece algunha relación entre a poesía galega (ou literatura en xeral, no seu defecto) co satanismo e/ou o esoterismo? Preciso un fío do que tirar e non o dou atopado. (Se podedes facer RT para que chegue a máis xente agradécese).

Hai lúas que abren o día.

Malecón do Barco de Valdeorras. No words.

Hai un ano,abandonei o fume da man de dous amigos e comecei o Todacitan no abrazo das amigas. Ese día,a sobremesa do Maceta traía recendos descoñecidos e, agora, a ausencia de fume sabe a alfábega. Hoxe continúo sen ansias dun pito, con máis aire nos pulmóns e máis libre. E son moi feliz.

Boas festas, xente!

Pois xa se notan os días, xa...

Sementar as pólas que habitan os pensamentos

Pra min que non entenderon como funciona a cama esta...

Chegar cando cae a folla. #Quiroga

Que animalada de bicharraco!

Moito me soubo a historia de Uxía e Aldara e que sentidiña a maneira de recoller esa dor para construír un mundo mellor.

Abrir os ollos dentro da brétema.

Soñar en perífrases de futuro inmediato.

Os imposibles non conseguen vencer a tentación. E se o empurrase só un chisquiño para que conseguise tocar o fondo?

Rabuñar o ceo coma quen que pintas nubes e un arco da vella na pel de todas as vidas.

Remato hoxe esta lectura e queda en min a manda, a familia escollida que sostén e o querer. Novelaza, señoras!

Domingo. Tempo.

Mañá encetaremos o voo ao carón destas avelaíñas, vides?