πάντων κτημάτων κράτιστον ἄν εἴη φίλος σαφὴς καὶ αγαθός

Ozzy novit, quid a se exspectetur. Virtutes ostendat, taciturne sedeat, attentus sit.

Disciplina linguae Latinae flos fuit orchideae mirabili modo firmus.

Saepe ventus flatusque vel anima vel spiritus anhelitusque aut flamen per librum spirat.

Frustra artium peritus petit a caupone clavem, ut ecclesiam Sancti Georgii possit visitare. Dum diu domus domini sermonibus impeditur, tandem addormit.

Quotiens velum ventulum tumefaciebat aut super institutum nubes crassabant aut ignes e caelis micabant, Victor ibat ad fenestram.

Hoc modo fabulae sunt scribendae. Stefan Kutzenberger catalogum creavit viventium plenum artis ac veritatis.

Fabula placet, molestat lingua, nimis saepe utitur Tove Ditlevsen comparationibus.

Cui Brigantium, ei et fabula placet feminae inter lacum et urbem, museum et theatrum, montes et colles, familiam et amicos versantis et vitam veram quaerentis. Libri ab Eva Schmidt scripti saepius mihi sint legendi!

Quis librum legit, linguae levitate tangitur.

Murnau cogitans: Num satis amaverit quis in vita?

Severinus Odovacari: vade, inquit, ad Italiam vade vilissimis nunc pellibus coopertus, sed multis cito plurima largiturus.

Animus magis ad Austriam Romanam attendatur!

Jon Fosse, cum heroem Jatgeir acum filumque praestinantem describit, Thomas Bernhard adaequat. Liber eminens!

Has legat fabulas, qui navem conscendit illius scriptoris optimi!

Hic liber certe probat scriptorem Ladislaudem Krasznahorkai esse dignum pretii Nobelis.

Vita monachi veri ficta. Talis liber doctus et Latinitate plenus hodie scribi vix possit. Placuit.

quare religio pedibus subiecta vicissim obteritur, nos exaequat victoria caelo.

Quis novit Albertum Fabri. Mox pollicem legam sordidum.

Statum sine pondere adipisci volui, qui nonnullos post orbes aderat, ubi corpus factum est membrorum machina, quae recto gestu et modulatione egit, ut labor abesset, immo contra pede suspenso latius magisque progrederer.

Παιδῶν πέρι πονηρῶν τί ἀκούειν χρὴ κακῶν: Ὥσπερ τῶνδε, οἳ φανοῦνται, Μὰξ καὶ Μῶριτζ οἳ καλοῦνται.

Et ego de vobis et me immo magis rideo, nam querens, vae querenti, iam est perditus.

Multa tibi hic liber doctus iucundo scribendi genere de Romae originibus narrabit.

Si securus vis esse, sequere Epicurum: omnium autem rerum natura cognita levamur superstitione, liberamur mortis metu, non conturbamur ignoratione rerum, e qua ipsa horribiles existunt saepe formidines.

Huic libro densissima est aura ac brevitas concisa. Iter Rheni maxime laudo.

Illa Epicuri sententia λάθε βιώσας vel vive latenter magis magisque mea cum natura convenit.

Oves non monstrant, quantum manducaverint, cum pabulum ad pastores portant, sed primum intra cibum digerunt et foris deinde lanam lactemque praebent. Sic et tu noli monstrare indoctis philosophiae praecepta, sed monstra facta e philiosophia genita, postquam digesta sunt.

Hic liber Martini Principis est monstruosus et vix ferendus. Utinam multi legant!

Cultores artium vitam inque imagines fugiunt.

Morimur, cum nascimur, sed nos mori solum dicimus, cum ad huius causae finem pervenimus, et interdum hic finis capit spatium perlongum et horribile.

Odor sanguinis malus est ortus ex osse, ut actutum vomerem.

Sitim autem librorum abice vel τὴν δὲ τῶν βιβλίων δίψαν ῥῖψον.

Quis adhuc novit scriptorem, quem MRR olim maxime vituperavit? Hic libellus certe delectat.

In carcere dies noctesque inter homines fui, quos eligere non potui.

Sole occidente mare vidi et perdidi lumina.

Scholis in nostris discipuli simul flumen declinare et dirigere discunt.

Gabor Fonyad, homo grammaticus, fabulam scripsit levem, quae me delectavit.

Iterum et iterum placet Enzensberger.

Koller in horto Wertheimstein non ad quercum veterem, sed ad fraxinum veterem iit et materiam tractatus invenit.

Liber levis est et saepius progrediens casibus.

Consilium et figurae placent, molestat interdum grammatica.

Tandem militis audio vocem. Quisquamne adest?, dicit miles. Quisquamne adest?, repeto. Quomodo quaeso?, dicit cellenarius. Leve est, dixi et surrexi. Solvi et discessi.

Poesin amantem nil nimis cito concitare vel abicere potest.

et solito inter accolas odio infensa Iudaeis Arabum manus

et si dominorum electio sit, honestius principes Romanorum quam Germanorum feminas tolerari.

Grodek Troiam superat.

Utinam quilibet, sive Wittgenstein sive alius, tempestive in valetudinario poetam visitavisset, Trakl certe diutius vixisset.

Pepi Prohaska Prophet opus magnum est. Peter Henisch librum scripsit plenum cum sapientiae tum salis.

Franciscus Fühmann scripsit optimam, quam adhuc legi, theogoniam.

Manere usque dum ventus in venis sibilet. Manere usque dum nebulae per pulmones migrent. Manere usque dum muscus cutem vestiat. Manere usque dum pecus me carpat.