ลองวางโน้ตเพลงบนท้องฟ้าดูไหม

ฉันมาแอพยี้เพราะอยากอยู่ท่ามกลางงานภาพงานศิลป์สวยๆนะเว้ย แกเอาอะไรขึ้นฟีดมาเนี่ย

ท้องฟ้าและดอกไม้

งานอาร์ตตะมุตะมิ

ยอมเลยจ้า สองนาทีสินค้าหมด

ยังรู้สึกว่าเป็นความฝันอยู่เลยอะ

อ่านยังไม่ทันถึงไหนเลย สะดุดกับน้องคนนี้ก่อน #อโยธยาเอยาวดี

ชอบแฟชั่นสไบกับยีนส์มาก ดูสนุก สวย เฉี่ยว

อันนี้จีบสาวหรือสาวมาจีบนะ

ฝันอะไรไม่รู้ แต่จับใจความได้ว่า "ไอ้เรื่องวุ่นวายที่เกิดขึ้นเนี่ย ถ้าเด็กผู้ชายคนนั้นเกิดมา เรื่องพวกนี้ก็จะหายไปเอง" คำถามคือเรื่องวุ่นวายเรื่องไหน แล้วเด็กชายนั่นมันเป็นใคร ใครคือพ่อกับแม่เด็กนั่น

อะไรกันคับเนี่ย

ตายซะมั้ง ลืมหูฟังเนี่ย ชาวบ้านเขาใส่หูฟังตอนออกนอกบ้าน ฉันใส่หูฟังตอนนอนเพราะต้องพอดคาสไม่งั้นไม่หลับ

นึกถึงเข้าค่ายลูกเสือ ถ้ามีนิยายที่ใช้ความรู้จากลูกเสือมาด้วยคงสนุกดี น่าจะมีกำลังใจเข้าค่าย แบบ 'จะข้ามแม่น้ำไปงั้นต้องใช้นี่! สะพานลิง!' หรือไม่ก็ 'โอ๊ะ เราต้องใช้เตา งั้นสร้างเตาลอยซะ'

พอมีคนย้ายมานี่ก็ครึกครื้นดี เราที่ไม่ชอบเข้าแอพดำนั่น ก็ได้กำไรที่ได้ดูผลงานดี ๆ

ทำไมลืมพาสเวิร์ดง่ายกว่าลืมคนเก่า ทำงานมาตั้งนาน เข้าเมลตัวเองไม่ได้ ( ´Д｀)

เวลาผ่านไปไวจัง จะปีใหม่แล้ว

ประชดหรอ เอาเลยจ้า ไม่รับรู้ละกันนะ

จากใจคนไม่ชอบกาแฟ เพราะเวลาได้กลิ่นกาแฟแล้วนึกถึงกลิ่นฉี่

นกกาโบยบินเลยปะ

เอาวะ ลองสักตั้ง

หน้าหนาวก็ดี จะดีกว่านี้ถ้าไม่สั่น

ดวงจันทร์ ดวงหย่ายยย

ช่วยด้วย ออร์บเยอะเกินไป #Yume100

หนาวจนต้องหาผ้าห่มมาห่มอีกชั้น

แหม ให้ผมอยู่ในขบวนการโดยที่ไม่ยินยอม ผมไม่เสียความรู้สึกเลยมั้ง

มีพล็อตนิยายต่างโลกที่เป็นมุมมองของคนที่อยู่คนรักก็กลายเป็นคนจากต่างโลกยังอะ แบบเนี่ยคนรักที่รักกันมาก อยู่เกิดอุบัติเหต ตู้ม คนรักที่ฟื้นมาอีกทีก็แปลกๆไป จนมารู้ความจริงว่าข้างในคนรักไม่ใช่เขาคนเดิมแล้ว เป็นอีกคนแทน คงเสียใจมากเลยเนอะ แต่ต่อจากนี้จะมูฟออนกันยังไงนี่แหละ ที่น่าสนใจ

ไม่ใช่ของ ของตัวเองก็ไม่สนใจอะเนอะ

หลังจากอ่านมังงะเกี่ยวกับเช็คลิสก่อนอายุ... ตอนนี้กำลังทำเช็คลิสสิ่งที่อยากทำก่อนตาย ไม่รู้ว่าจะตายตอนไหน แต่หวังว่าจะทำครบนะ

พึ่งอ่านนิยายที่อ่านมานานจบ ในใจแม่งโคตรวูบโหว่ง

เช้าได้ยังอะ

ปรับเรื่องอาหานแล้ว เหลือออกกำลังกาย

มีคำถามตลอดการโชว์ คือเข้าใจว่าเป็นอาชีพ แต่แบบเป็นโชว์ที่เสี่ยงจากที่สูง เป็นโชว์ที่มีเด็กอายุไม่เกิน 6 ขวบ ยังไงดีละ แง่กฎหมาย แง่วิถีชีวิต ความเหมาะสมอยู่ตรงไหน

อยากกลับบ้านแล้ววว

มือถือเริ่มค้าง เราจะปัดไถหน้าจอ ดันค้างกลายเป็นกดดูโพสต์

เผลอไปแนะนำ bl ในโพสต์นึง ทีนี้กดถูกใจกันใหญ่ คำถามคือ แอพนั้นมันmute ยังไง มันขึ้นแจ้งเตือนเยอะไปแล้วอะ

ฟ้าไม่ฝลดใฝลละ

พออ่านมาถึงตอนล่าสุด นึกไปก็สงสารอำดงอะ ตอนเด็กคงเจอเรื่องราวมาเยอะ เลยมีกำแพงมีเกราะเยอะ พอโตขึ้นทำอพไรได้ตามกำลังที่มีเยอะขึ้น เลยกวาดไปซะสุดทางเลย ตอนนี้ก็สนุกมากเลย ขอบคุณที่แต่งและวาดเรื่องนี้มานะคะ #อโยธยาเอยาวดี

โอ๊ยยยย จะดูว่า 15 วัน จริงไหมน้า

อยู่ไปก็ไม่เกิดประโยชน์ ก็เดินออกมานะ

ฟังเจ้าบุบผาเวอร์คุณปรางทิพย์แล้วน้ำตารื้นทุกที่เลย เวลาฟังละมีภาพเจ้าพี่ร้องไห้ทุกครั้งที่ฟัง

อยากออกกำลังกายแบบเดินเลือกหนังสือเดินหาบูธคุณนักเขียนอะ

โอ้โหหห เด็กน้อยที่ชั้นเคยสอนเคยติวตอนนั้น โตจนเรียนจบหลายคนแล้ว ละเกือบจำไม่ได้เลย โตมาอย่างดีสินะเจ้าเด็ก ยินดีด้วย

อยู่ดีๆก็มือลอกทั้งฝ่ามือสองข้าง เป็นไรอีกอ่า

อยากไปงานหนังสือ

มีการออกกำลังกายไหนที่ทำพร้อมเล่นเกมปลูกผักไปด้วยได้บ้างอะ

อะไระอะ เราแนะนำว่าเราเป็นคนกลุ่มหนึ่ง แต่มีบางคนบอกว่า ไม่จริง ไม่ใช่ คนกลุ่มนี้ต้องเป็นแบบนี้ บลาๆๆ ดังนั้นเธอไม่ใช่ คือ..แกรู้จักความหลากหลายปะ แบบไม่ใช่แค่คำว่า "ใช่/ไม่ใช่" อะ หลากหลายแบบมีหลายเฉดสีอะ

ผมกัวผีเมืองหมอก คือเกมอื่นยังดูคนอื่นเล่นได้นะ ไม่ค่อยตกใจ พอมาดูเกมภาคนี้ ถึงกับหลุดกรี๊ด จะบ้า นี่แค่ดูคนอื่นเล่นนะ ( ；∀；)

ขอบคุณที่สร้างสรรค์ #อโยธยาเอยาวดี ขึ้นมานะคะ

🤏🌈

ฉากที่ชอบที่สุดในเขมจิราEP7 คือฉากรำพึงถูกมือรอ