Прыснілася што разрыдаўся, прачнуўся, хочацца працягваць, а поваду няма...

Не магу дачакацца як стану варчлівым дзедам які будзе расказваць патомкам, што, вось, у нашы часы ў людзей былі не толькі правы, але яшчэ і свабоды

Апошнія дні зноў стала часта кідаць у стан, калі раптоўна хочацца разрыдацца, і вось ужо гатовы, ледзь трымаюся, і праз некалькі секунд праходзіць, а прычыны не было наогул. Звычайна дапамагала сапраўды прарыдацца нармальна. Але я ўзяў і праябаў момант, бо рандомныя думкі ў галаве адцягвалі.

Паміраць праз крывыя косткі занадта доўга і пакутліва. Хутчэй бы...

Выдаткі перавышаюць даходы. Бліжэйшыя пару месяцаў у нуль не выйду. А там можна будзе ўжо пачынаць адкладаць на тое, каб перажыць наступную зіму. Можна працягваць заганяцца пра фінансавае становішча, я лічу.

Мне таксама хочацца простага чалавечага мець куды ўцякаць ад праблем.

Ябучая раніца. Зноў усё баліць, зноў трэба рабіць ябучую працу, зноў усе тыя ж праблемы. Нахуй я наогул прачынаюся?

Не ведаю, мне проста хочацца чалавека побач. Але мне таксама хочацца ныць, рыдаць і адчуваць сябе бездапаможным, і для гэтага мне патрэбная адзінота.

Ну, сам вінаваты ва ўсіх сваіх праблемах.

А думаць пра тое, куды б я патраціў лішнія грошы, калі б яны былі — гэта каб загнацца, ці каб было да чаго імкнуцца?

Хочацца зламаць сабе палец.

Калі пачаць звяртаць увагу на ўласны стан, можна прыдумаць цікавую гульню: «гэта мяне так плавіць, ці ўсе з гэтым жывуць, а я проста дахуя выёбваюся?».

Перыядычна адчуваю, што не ўпісваюся ў асяроддзе, дзе існую. Тыпу ўсё маё асяроддзе — аб'яднанні людзей па прафесіі ці адукацыі, альбо проста вельмі даўнія вельмі лакальныя сябры. І тыпу мяне з гэтымі людзьмі нічога не звязвае.

Паспрабаваў, дарэчы, гэты ваш Трэдс. Пратрымаўся тры дні. Злавіў бан.

Я маральна рыю сабе магілу апошнія год 6. Мне было ок з гэтым жыць: сядзець сабе ўтульна ў яме пакуль не давядзецца скарыстацца па прызначэнні. Але апошнія пару год адчуваюцца, бы людзі з паверхні спрабуюць расказваць як у іх там усё заябісь, а я так закапаўся, што адзіны шлях — капаць далей. Цяжка.

... і прадчуваючы перамену, ён вылецеў па-за межы шэнгену, кінуўшы ўсё, што ў яго было.

THE FUCK YOU MEAN PRONUNCIATION C1??? Я Ж ТАК КРЫНЖОВА ГУЧУ

На мяне ў твітэры падпісаўся чэл, які малюе country balls порна з ЧЗ Беларуссю.....

Напэўна я проста не заўважыў як ужо выгарэў.

Без твітэра стала настолькі нудна, што давялося навучыцца граць у блэкджэк

Ну бля а чым мне харчаваць сваю залежнасць???

Цэлы дзень галодны, але вароціць ад любой ежы, што я знаходжу ў халадзільніку.

Усё-такі разрыдаўся. Зноў. Як жа я ненавіджу сябе за няздольнасць проста працаваць як усе звычайныя людзі. Асабліва апошнія пару тыдняў, калі я літаральна не магу спаць ноччу і не магу думаць днём, бо хочацца спаць.

Хочацца проста ныць і ніхуя не рабіць, але заябаў усіх і сябе ныць.

У мяне зноў скончыўся ібупрафен, і я здзівіўся таму, што ў нас у доме не існуе абязболу, нібы ўпершыню. Тыпу я не купляю сабе свой абязбол у тым ліку якраз праз тое, што дома яго не існуе.

Паміж "ляжаць як балюча цяпер", "ляжаць як не балюча цяпер, але будзе балюча раніцай" і "не ляжаць, не спаць, зрабіць працу, потым проста ёбнуцца башкой" я выбраў "ляжаць як балюча, не спаць, не працаваць, зараз ёбнуцца башкой і потым ёбнуцца башкой".

Пайшоў на кухню таму што галодны, вырашыў зрабіць яешню, бо ніхуя больш няма (не люблю яйкі), патраціў апошнія яйкі, не атрымалася зрабіць нармальна, сышоў назад галодны.

Хочацца ў рэтрыт. Каб у 4 гадзіны не думаць, што я не змагу прачнуцца нармальна на працу. Каб не камунікаваць з усёй гэтай тэхнікай, якая чамусьці канкрэтна ў мяне не працуе. Каб не думаць пра тое, што няма грошай. Ні пра што не думаць. Кніжкі чытаць. Але нават калі б была магчымасць, я так не ўмею.

Усё яшчэ ў ахуі ад эксперыментаў з Electron і Claude. Яшчэ не дабраўся паглядзець што яно там панапісала на 2К радкоў, але стромна.

Ніхуя сабе блядзь відэаплэер у электроне і не ябучы HTML5 <video>. Claude сапраўды стварае цуды.

Праспаўся дапазна каб не прагаладацца цягам дня. Усё яшчэ не надта здольны думаць. Галодны дастаткова, каб гэта мяне перыядычна адцягвала ад і без таго беспаспяховых спробаў сесці працаваць. Але недастаткова, каб гэта было дыскамфортна і былі сілы гатаваць хоць нешта.

Яшчэ і харчуюся хуй паймі як і чым. Нешта зусім хуёва.

Трэба нешта рабіць з рэжымам ябучым, бо я ўсё яшчэ нармальна не прачнуўся і не магу нармальна думаць, а хутка ўжо спаць, а ў мяне праца не робленая. А я нават на аўтсорс ШІ не магу нармальна аддаць, бо нават думку нармальна сфармуляваць не магу, не кажучы пра тое, каб нармальна самому ўнікнуць.

Калі-небудзь я знайду $150 на кніжку. І так сука і не прачытаю нармальна, бо не магу чытаць. Бля.

СУ КА НА ХУЙ Я ЛЕЗУ НЕШТА РАБІЦЬ

А лепш жа і не будзе...

Перыядычна адчуваю сябе занадта бездапаможным. Ажно рыдаць хочацца.

У моманты калі пах кацінай сцаніны пачынае адчувацца мацней за звыклае, хочацца ці то пазабіваць к хуям катоў, ці то разрыдацца ад бездапаможнасці.

Усе такія бля разнабакова развітыя а не айцішнікі ябучыя

Хочацца простага чалавечага быць беспрацоўным, але мець грошы на базавыя патрэбы. Хочацца проста сысці ў дэтокс, прывесці ў парадак жыццё, разабрацца з усімі выгараннямі, знайсці хобі, зразумець, чым мне падабаецца і я здольны займацца, а што — проста стары незакрыты гештальт, на які варта забіць...

План на заўтра

Узяў і раптоўна зніхуя накруціў сябе лох

Думаў што за гэты час канікул паспею прыйсці ў сябе і што-небудзь прадуктыўна зрабіць, але пакуль атрымліваецца так сабе. А застаўся тыдзень. А я ўсё яшчэ не магу нармальна ажыць. БЛЯ.

Магчыма я беспачуццёвая мразота, але не адчуваю нічога з навін пра смерці людзей. Калі б гэта быў знаёмы і блізкі мне чалавек — мабыць (не сустракаўся). Але калі гэта проста навіна пра нейкага вядомага чалавека.. Ну, вось, зараз усе сумуюць з нагоды смерці Мелказёрава, а я магу толькі аджартоўвацца.

Дарэчы, прыняццё такі трошкі дапамагае.

Па-мойму я ніхуя не выводжу. А выглядае так, нібы і не спрабую. І, напэўна, больш і не хачу спрабаваць нават.

Калі думаеш, што няма куды горш, успамінаеш, што экранны час можна глядзець не на адной прыладзе, а складаць з лічбаў на розных прыладах. Цяпер, калі ёсць 16 гадзін агулам Next milestones: - 24 гадзіны агульнага экраннага часу ў суткі - больш за 24 гадзіны агульнага экраннага часу ў суткі

Ад ляжаць і заганяцца да ляжаць і трывожыцца ўсяго адно пытанне што як там праца