การไปเที่ยวนี่ต้องใช้ความพยายามมากเลยเนอะ แต่พอทริปล่มแล้วต้องใช้ความพยายามในการขอเงินคืนอีกเท่าตัว ไม่ได้เขียนอีเมล์ภาษาอังกฤษยาวๆ มาตั้งแต่ลาออกจากงาน ก็ได้เขียนก็รอบนี้แหละ แต่คิดว่าคงไม่ได้ค่าโรงแรมคืนหรอก

ลาก่อนลิสบอนและค่าโรงแรมที่จ่ายล่วงหน้าไปแล้ว (ร้องไห้และหัวเราะไปด้วย) เสียดายที่ไม่ได้เจอเพื่อนที่บินมาจากอเมริกาใต้ ไม่ได้เจอกันตั้งสิบห้าปีแหนะ เสียดายจัง

ไปดูงานศิลป์คนอื่นแล้วมีแรงบันดาลใจ ศิลปิน: คุณทำงานศิลปะด้วยไหมคะ ฉัน: (หัวเราะแห้ง) ออนๆ ออฟๆ ค่ะ 🫣🤭 เขินอะ ดูเหมือนมีอยู่แค่อย่างเดียวที่ทำเกือบทุกวันคืองานเขียน

#ComicAvenue11 ก......เกือบลืมไปแร้ว

รวมงอกออกมาหมื่นหกพันแล้ว นิยายนะ ไม่ใช่ถั่วงอก 555

เป็นผู้สร้างสรรค์ผลงานนี่ต้องจิตแข็งเนอะ วาดแล้วเก็บในตู้เสื้อผ้าดูเองคนเดียวก็ต้องจิตแข็ง กดเผยแพร่นิยายออกไปให้มันมีโอกาสได้ถูกอ่านก็ต้องจิตแข็ง ระบายความรู้สึกช่วงนี้เสร็จแล้ว ขอถอยกลับเข้าไปในกระดองเต่าก่อนนะ (จิตอ่อนเหมือนเต้าหู้ราดโชยุในอิซากายะ)

ใจบางอย่างฉัน อยู่ตรงนี้เงียบๆ แหละดีแล้ว (ขอแค่พิมพ์หนังสือแล้วไม่เข้าเนื้อก็พอ) 😁

จักรพรรดิติดแชท กรุ๊ปไลน์ข่าน

#ภพนภามีอาหาร สั่งขนมจาก Yindii ช่วยเหลืออาหารจากการถูกทิ้งในราคาย่อมเยา พอได้มาจะตื่นเต้น เพราะมันคือกล่องสุ่ม! บางทีก็ได้ช็อกโกแลตที่ชอบ บางทีก็ได้หัดกินของใหม่ๆ ก็พอทนได้ (ดังรูป) วันนี้ฉันก็โดนจนได้ เปิดกล่องสุ่มมาแล้วเจอ 1. เค้กที่มีเบอร์รี 2. อะไรสักอย่างที่มีมะม่วง 3. อะไรสักอย่างที่มีสับปะรด กินไม่เป็นอ่า คงต้องหัดกินผลไม้สินะ ช่วยมาแล้วต้องรับผิดชอบ 555

#ภพนภามีอาหาร รูปไม่สวย แต่มีคุณค่าทางใจมาก เมื่อก่อนไปจตุจักรทีไรก็ต้องกินก๋วยเตี๋ยวเรือร้านนี้ หม้อซุปใหญ่เหมือนสปาโอ่ง ในร้านร้อนแบบนรกเรียกพี่ ก๋วยเตี๋ยวเผ็ดเสริมแรง กินแล้วเหงื่อหยดติ๋งๆ ทีมงานความจำเลิศเหนือมนุษย์ เคยนั่งข้างโต๊ะเจ็ดคนสั่งเจ็ดอย่าง ออเดอร์ครบ ไม่มีผิดพลาดแบบโอ้โห ไม่ได้ไปแถวนั้นจะสิบปีแล้วเลยลองเดินไปดู ปรากฏว่าเหมือนเดิมทุกประการ ฮือๆ

พอเห็นแล้วว่าเกิดอะไรขึ้นกับตัวเอง นอกจากสุขภาพกายยังไม่ดีแล้ว สุขภาพใจยังไม่ค่อยดีด้วย ตอนแรกนึกว่างานเยอะจนจัดการงานยิบย่อยได้ไม่หมดเสียที แต่คิดว่าน่าจะเป็นใจไม่ไหวเลยไม่ทำ วันนี้เริ่มสางงานไปทีละอย่างแล้วตกใจนิดหนึ่งว่า เออ ค้างเยอะกว่าปกติแฮะ ในใจเราคงมีอะไรสินะ

ตอนแรกกังวลว่าจะไม่ได้ไปเที่ยว แต่พอเห็นภาพสงครามแล้ว เรื่องไปเที่ยวมันเล็กจิ๋วไปเลย พวกผู้นำช่วยหายบ้าอำนาจได้ไหมอะ ประชาชนตาดำๆ (และสีอื่นๆ) จะได้อยู่อย่างสงบสุข โลกตอนนี้เป็นอะไรเนี่ย ทำไมมันเพี้ยนกันทุกหย่อมหญ้า อย่างนี้เรียกกลียุคได้ยัง

ขอให้โลกสงบสุข

ล่าสุด มันงอกมาอีกหมื่นคำ เฮ้ยยยย 😆😆

เบื่อในทวิตมาก เอาจริงๆ นี่เพิ่งคุยกับเพื่อนไป ไหนๆ ก็ไหนๆ ละ ยกเลิกคำนำหน้านามไปให้หมดๆ ทั้งนาย นาง นางสาว เด็กชาย เด็กหญิง โดยเฉพาะนางกับนางสาวจำเป็นอะไรที่จะผูกคำนำหน้ากับสถานะการสมรส ทีผู้ชายไม่เปลี่ยนไม่เห็นมีปัญหากัน เด็กชาย เด็กหญิงไม่ต้องมี เว้นที่เผื่อการเติบโตของเด็กบ้าง โดยเฉพาะเด็ก intersex ที่ไม่ควรต้องให้ใครกำหนดแทนตั้งแต่ยังไม่รู้ความ

ใน X ช่างวุ่นวายหนอ

ช่วงนี้งานเยอะ นอนไม่หลับ รู้สึกขาดอาหารที่ใช่ ป่วยยม เลยเพ้อเจ้อ 😆

หิวอยู่ ที่บ้านไม่มีอะไรกิน แล้วก็เจอโฆษณาราเมงหอยเซลล์กะหอยเป๋าฮื้อโผล่ขึ้นมา… ทรมานใจจัง 😆

Share appreciated 🧎‍♀️ Pre-order #ธุลีความจริง Original comic by 10in A5 | B&W | 44P ราคา : 180฿ ตั้งแต่วันนี้ - 3 Mar forms.gle/Pg9LwoTyJGFV... เฉพาะรอบนัดรับในงาน #CQ9 เท่านั้นค่ะ รับรูปเล่มที่บูธ L31-32 SAT ขอบคุณค่ะ🙇‍♀️ (ทดลองอ่าน 18 หน้าด้านล่าง)

อ๊าก รีไรท์จนสมองไหม้ 😬

ยุงตัวผู้ตอมดอกไม้ ยุงตัวเมียรอกินเลือด แล้วเจ้ายุงที่มาตอมๆ จอคอมฉันตะกี้ล่ะ? ใช่ขาดความอบอุ่นหรือชาติก่อนเป็นมนุษย์เงินเดือน?

ความระทมของฉันยังไม่ตกผลึก ยังเฝ้าไถ่ถาม ถึงคำถามอันป่วยการจะหาคำตอบ เหตุใดหนอเหตุใด เหตุใดหนอ… น้ำแข็งคมกริบถึงมักแฝงอยู่ ในแสงอันอบอุ่นของปลายเดือนพฤษภา แผลเล็กแผลน้อย เลือดไหลเป็นแอ่ง ฉันเหยียบย่ำมัน จนรองเท้าเปรอะสีแดง #MosaiZ_writing

โห ช็อกโกแลตยี่ห้อเดียวกัน แต่กล่องนึงมีภาษาญี่ปุ่น อีกกล่องเกาหลี คุณภาพคนละเรื่องเลย กล่องหลังกินไปแค้นใจไป

ตำนานนทีมืด ช่วยด้วย แต่ละคนเท่เป็นบ้า กระทั่งคนบ้าที่เพิ่งโผล่มาจากโลงยังป๋ามาก กี๊ด

เธออยู่ที่นั่น ร่มสีดำในมือเธอขยับไหว สายฝนดุจม่านหลายชั้น แทรกซึมมิอาจปัดป้อง เสื้อผ้าเปียกชุ่มจนถึงเนื้อ สายฝนแหลมคมดุจเข็ม แทงเข้าไปในหัวใจจนปริร้าว น้ำในใจค่อยๆ หลั่งไหลหมดสิ้น ปนเปไปกับสายฝน มิอาจหวนคืน #MosaiZ_writing

ดูตำนานนทีมืดแล้วรู้สึกว่าทุกคนเท่หมดเลย

นอนซม งานไม่เสร็จ เชลโลเล่นไม่ผ่าน เสียงพูดไม่มี แต่อยากจะเขียนนิยาย…

ใจอยากทำงาน แต่ร่างไม่เอื้อ กลับมาป่วยยมอีกแล้ว…

昔出会った大切なものは、思い出じゃなくて、今も日常だって น่าจะเป็นประโยคที่อิมแพ็คที่สุดในเรื่องสำหรับเราละ แล้วก็เป็นประโยคที่เขาก็เอามาทำเป็นโปสการ์ดแจกซะด้วย

#สีสันของโม ได้มีโอกาสไปนั่งดูหมอทำฟันโดยที่เราไม่ได้เป็นคนไข้ พบว่าเสียงอุปกรณ์ทำฟันละมุนอ่อนหวานมาก สีพาสเทล เหลืองอ่อน เขียวอ่อน ชมพู เทาอมม่วง ผิดกับเสียงที่เรามองเห็นตอนที่ขึ้นเขียงเสียเอง คงเพราะเสียงอุปกรณ์มันสะท้อนในกระโหลกมั้ง

ลงกันยังคะ เชิญชวนร่วมลงชื่อเสนอร่าง #แก้รัฐธรรมนูญ คืนอำนาจประชาชนเข้าชื่อถอดถอนองค์กรอิสระ ร่วมกับ iTAX ต้องการ 50,000 รายชื่อ สามารถเข้าชื่อได้ทาง - แอปพลิเคชัน iTAX หรือ - ลงชื่อผ่าน ilaw.or.th/articles/53348

อย่าลืมมาที่ K19 กันนะทุกคลลล

ในกีไม่มีใคร ในใจไม่มีมีง (@celestophia.bsky.social , 2026)

อ๊ากกก! ในปีนั้นฉันเขียนอะไรลงไปเนี่ย พล็อตกระต๊ากกุ๊กๆ มาก ขอยื่นมือไปยีหัวตัวเองในอดีตได้ไหม 555

อ๊ากกกก ไม่เคยอีดิตอะไรยากเท่านี้ ถ้าไม่เชี่ยวชาญไปเลยก็เข็ดไปเลยอะ ฮึบโว้ย 555

อยากทำงาน แต่วันนี้ง่วงมาก ดื่มกาแฟก็ไม่ช่วย 😭

ในรูปนี้มีหนังสือในอนาคตอยู่สองเล่ม ✨ ปีนี้ฮึบสุดชีวิต 🔥 เรื่องใหม่รอไปก่อนนะ อีกสักพักใหญ่ๆ จะกลับไปเขียนต่อ~ #MosaiZ_writing

เราก็เอ๊ะ ทำไมถึงเห็นรวมรูปวาดคนจูบกันเยอะจัง เลยเพิ่งนึกได้ว่า อ้อ เมื่อวานวันวาเลนไทน์ 555

หลังมื้อค่ำ ขณะเราเดินจากห้องอาหาร ไปนั่งสนทนาในห้องหนังสือกันสองคน โทบี้เรียกชื่อข้าพเจ้า ก่อนจุมพิตข้าพเจ้าแผ่วเบาที่ริมฝีปาก และยิ้มน้อยๆ ให้หลังจากผละออกไป รอยยิ้มนั้นกว้างขึ้น เมื่อข้าพเจ้าเอ่ย "สุขสันต์วันวาเลนไทน์" และโอบเอวเขา รั้งตัวมาจุมพิตตอบ #faulknerandfaye (1/2)

พวงครามอีกต้นปีนขึ้นต้นมะม่วง ตื่นมาเปิดม่านเจอแบบ full bloomเลย & Happy valentines’s day เช้านี้ ไม่ว่าใครจะมีความรักแบบไหนหรือไม่มีก็มีความสุขเสมอๆ 💜

#โมอ่าน จากดวงจันทร์ เรื่องของคุณย่าที่เหมือนจะมาดวงจันทร์ เล่มเล็กแต่ไปสุด นานทีจะอ่านหนังสือช้าขนาดนี้ ค่อยๆ ปล่อยตัวอักษรให้ซึมซาบเข้าไปในหัวใจ ละเมียดละไม อบอุ่น ขม และหวาน ดีใจที่ได้อ่าน 💕

ตลอดชีวิตการเปนคนไทยคือข้อมูลส่วนตัวหลุดไปเป็นร้อยครั้งละมั๊ง บอกตรงๆว่าครั้งนี้ อิครั้งที่บัตรเลือกตั้งแทร็กตัวตนกลับได้เนี่ย เป็นครั้งที่กลัวที่สุด

รู้สึกเหมือนอยู่ในหนังสยองขวัญ

มาาาาา

ขุนเขา #mosaiz_art

เศร้าอ่ะพี่ชลบุรีเขตหนึ่งโดนดำเนินคดีกัน มันเห็นความไม่ยุติธรรมเลยอีราชการมึงฟ้องประชาชนได้ง่ายและโทษหนักมาก แต่เวลาประชาชนจะฟ้องมึงบ้างมึงจะมีหน่วยงานแสนล้านหน่วยขั้นตอนแผนปกป้องเหี้ยห่าต้องยื่นห่ายื่นเหวเพื่อจบสุดท้ายอีกสิบยี่สิบปีเพื่อฟังผลว่ายกฟ้อง

ฉันเป็นอะไรกับพิพิธภัณฑ์ในคาบสมุทรไอบีเรียนะ อันที่อยากไปชอบปิดหนี ฮ่าๆ

ว้า ตอนเช้ายังเริงร่าอยู่เลย ตอนนี้แพ้ฝุ่นซะแล้ว ร่างพังมากเลยฮะ คร่อกกก

แย่ละ ไวน์หมด...

ดีใจอะ อีกเดือนก็จะไปเดินตามหนังสือเล่มนี้ให้สาแก่ใจแล้ว สงสัยต้องอ่านอีกรอบแล้วละ #โมอ่าน