#โมอ่าน ร้านขนมแห่งความลับ สนุกน่ารักเหมือนเคย ตอนอ่านทรมานมากเพราะอยากกินอาหารและขนมเกือบทุกอย่างที่อยู่ในเรื่อง เล่มนี้มีศาลเจ้าแห่งขนมหวานด้วยนะ ชอบมากเลย ถามนิดหนึ่ง เล่มแรกในหนังสือชุดนี้มีรูปวาดขนมด้านหลังไหมคะ เพราะเราซื้อเล่มแรกตอนที่มันยังไม่มีแหละ อยากได้แบบที่มีจังฮะ

ตอนนี้นับว่าเป็นช่วงที่ขี้เกียจที่สุดในชีวิตละ

งานหนังสือรอบนี้มีแปลเรื่องของมิชิมาด้วย อยากได้ แต่พอไปยืนอ่านแวบหนึ่งแล้วตัดสินใจไม่ซื้อ เพราะตลอดมาอ่านแต่ฉบับอังกฤษ ความรู้สึกที่มีต่อมิชิมาในภาษาอังกฤษต่างจากภาษาไทยมาก เหมือนอ่านงานของคนแปลกหน้าทั้งที่เราชอบงานเขามาก ฮี่ๆ #โมอ่าน

#โมอ่าน กระเรียนพันตัว เริ่มด้วยความจีบปากจีบคอ แต่ถึงคราวบรรยายความคิดของตัวเองก็ซับซ้อนเป็นโอริกามิเลย ชอบที่เขาบอกว่าถ้วยชาอยู่มายาวนาน แต่ช่วงเวลาของคนที่ได้สัมผัสมันช่างสั้นนัก เหมือนเงาเมฆจางๆ พาดผ่าน

คนจมูกบอดที่เป็นซินเนสทีเซียอย่างฉันเห็นสีมั่วซั่วไปหมด ทั้งจากเสียง กลิ่น รส และความเจ็บปวด ถ้าเดินๆ อยู่แล้วไม่ได้ยินเสียง ไม่ได้กินอยู่ และไม่ชนอะไร แต่เห็นสีพาดผ่าน ก็จะหันไปถามคนข้างๆ ว่า ตะกี้มีกลิ่นไหม้ๆ ใช่ไหมเพราะเห็นสีทอง เหมือนเล่นปริศนาคำทายเลย #สีสันของโม ป.ล. หลังฝนตกใหม่ๆ น่าจะมีกลิ่นดินและอื่นๆ สีระเบิดกระจาย ในปากมีรสด้วย ความจริงของฉันเละเทะสิ้นดี 555

ฉันจำได้ว่าเธอชอบ ชาพีชจากเนปาล น้ำหอมสีประหลาดฟุ้ง จนบางทีฉันมองไม่เห็นหน้าเธอ ฉันชะงักทุกครั้งที่สายตากวาดผ่าน กล่องใบชาที่ฉันฝากเพื่อนซื้อมา ขวดน้ำหอมเรียงรายบนชั้นหนังสือ เสียดายที่ก่อนหน้าฉันมองไม่เห็นเธอ ฉันเคยตั้งใจว่าจะส่งไปให้ แต่วันนี้ส่งไปก็ไม่เหมาะแล้ว ฉันแกะชาออกจากห่อ ชงชาดื่มเงียบๆ ในเช้าวันอาทิตย์ #MosaiZ_writing

#โมอ่าน เจ็ดวันสุดท้ายในร้านน้ำชาหลังความตาย เดินเรื่องเนิบ (มาก) เผยเงื่อนไขอันซับซ้อนหลังความตายทีละปมโดยไม่เฉลย แล้วค่อยๆ คลี่ปริศนาออก เลยรู้สึกว่าตัวเองก็เป็นวิญญาณที่โผล่มาในโรงน้ำชาด้วย พออ่านคำตามของนักเขียนถึงได้ร้องอ้อ เขาเองก็ผ่านการพลัดพรากมา มิน่าถึงบรรยายได้ละเมียดปานนี้

ดูสภาพแล้วปีนี้เอลนีโญน่าจะแรง ปลายปีค่า pm2.5 น่าจะโหด คงต้องหนีไปจาก กทม.

คนที่กำหนดจิตว่าตัวเองตื่นรู้ แต่ไม่ปรารถนาจะโปรดสรรพสัตว์ร่วมทุกข์ ในเมื่อการบรรลุธรรมเป็นเรื่องปัจจัตตัง พ้นวิสัยมนุษย์โลกจะเข้าใจหรือตัดสินได้ ก็อาจจะต้องปล่อยเขาเป็นปัจเจกพุทธเจ้าไปตลอดภัทรกัปป์ของตัวเองนั่นละ

ช่วงนี้ไม่ค่อยมีใจจะเจอมนุษย์อื่นเลยแฮะ

นี่อาจจะเป็นไม่กี่วันที่ฉันไล่ตัวเองไปทำงานไม่สำเร็จ

กำลังไล่ตัวเองไปทำงานอยู่

ช่วยด้วยไอจีรู้จุดอ่อนเรา โฆษณาช็อกโกแลตมารัวๆ เสียดายที่อากาศร้อนไม่งั้นป่านนี้เสร็จมันไปละ ต้องไปซื้อที่ร้าน…

โลกนี้ช่างน่ากลัว อยู่มาป่านนี้ยังพบว่าน่ากลัวได้อีก

หายอึ้งแล้ว ตอนนี้กำหมัด

ฉันเชื่อว่าความจริงย่อมชนะ 🔥

คนไป pitch งาน pitch พล็อตที่เจอแบบเดียวกันกับคุณเบนซ์หรือเจ้าของงานที่ช่องวันเชิญไปคุยอาจจะต้องไปทบทวนไทม์ไลน์ที่เกิดขึ้นแล้วแหละ ถ้ามีคนเจอแบบเดียวกันมากกว่านี้ ตอนนี้คือเวลาที่ดีที่สุดที่ออกมาพูดได้แบบไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว

#โมอ่าน หรือสักวันแอนดรอยด์จะฝันถึงแกะไฟฟ้า เขียนโลกอนาคตได้ล้ำมากจนตาพร่า สัตว์สูญพันธุ์จนต้องสร้างสัตว์ไฟฟ้ามาเลี้ยง แอนดรอยด์ก่อเรื่องแล้วหลบหนีให้นักล่าค่าหัวไปไล่ล่า แยกมนุษย์กับแอนดรอยด์ด้วยแบบทดสอบ ฝุ่นกัมมันตรังสี คิปเปิล ลัทธิประหลาด เขียนอะไรลึกซึ้งไม่เป็น แต่แค่เซ็ตติ้งก็อร่อยแล้วฮะ อาจจะต้องรอตกตะกอนอีกหน่อย แต่เขียนปี 1968 จริงดิ ประทับใจมากเลย

โห หรือสักวันแอนดรอยด์จะฝันถึงแกไฟฟ้าเขียนยุคหกศูนย์จริงดิ ล้ำเว่อร์ อ่านแล้วตาพร่า

ในที่สุด #โมอ่าน #รักชวนหัว จบแล้ว คมคายจนสามารถเล่าความเอาแน่เอานอนไม่ได้ ไม่อาจเชื่อถือของมนุษย์ออกมาเป็นศิลปะได้ ตัวละครเหลวไหลน่าหยุมหัวแต่ยังมีหลักการ! อะไรนะ! ก็คุนเดอราเขียนไง บางเรื่องทำให้ขนลุกแบบ horror เพราะคนเปลี่ยนไปในไม่กี่อึดใจเพราะความคิดแปลกๆ นี่แหละ บางเรื่องก็แก้ปัญหาแบบไม่ตรงไปตรงมาจนป่วนเละไปหมด วินาศสันตะโรวายป่วงแบบไม่น่าเล้ย!

ไม่รู้ทำไมถึงรู้สึกว่าเรื่องที่สามในรวมเรื่องสั้นรักชวนหัวของคุนเดอรามันน่ากลัว เลยอ่านเล่มนี้ไม่จบสักที (เป็นคนที่ขี้ลืม อ่านค้างไม่ได้ ต้องอ่านใหม่ทุกหนแล้วก็มาหยุดที่เรื่องนี้ทุกที) เนื้อเรื่องคือ คู่รักสวมบทบาทเป็นคนแปลกหน้าแล้วสุดท้ายก็กลายเป็นคนแปลกหน้ากันจริงๆ

ตอนนี้แอคนี้เหมือนแอคบันทึกการอ่านหนังสือไปแล้ว 555

#โมอ่าน #สูทรักคุณพ่อมดแห่งซาวิลโรว์ เชื้อสายพ่อมดขาวคนสุดท้ายที่ใครๆ ต่างทะนุถนอมเพราะกลัวโลกจะถล่ม เปิดร้านตัดสูทให้เหล่าสายลับตัวกลั่น สายลับโจนส์แห่ง MI6 คอยคุ้มครองเอาใจด้วยของหวานจากทุกที่ที่ไปทำภารกิจลับ บรรยากาศนุ่มฟู มหัศจรรย์ อ่านแล้วมีความสุขจัง 🤍 ตัวละครมีเสน่ห์ทุกคนเลย เลิฟอ่า~

เรามักหยิบหนังสือของพีเอสมาอ่านช่วงที่สับสนงงงวยกับมนุษย์อื่นหรือเพิ่งสงบลงใหม่ๆ เราชอบอ่านความรู้สึกในหนังสือ เรียนรู้ว่าคนอื่นคิดอะไรได้บ้าง เป็นแบบไหนได้บ้าง แม้จะมีแต่เรื่องความรักขมไม่สมหวัง คนที่ปลั๊กต่อชำรุด การเว้นระยะห่างทั้งที่มีใจ (ทำไมนะ) รักมากแต่ไม่อาจไปต่อ ถึงจะไม่เข้าใจปรุโปร่ง แต่เหมือนกับได้มองเงาสะท้อน ได้เห็นสิ่งที่ไม่อยู่ในโลกของตัวเอง เพื่อศึกษามนุษย์ละมั้ง #โมอ่าน

#โมอ่าน #เพราะรักจึงไม่รัก การอ่านหนังสือทำให้เรารู้สึกมีความรัก คิดถึง ชื่นบาน เจ็บปวด และอกหักในแง่มุมต่างๆ เราว่าเล่มนี้เรียงความเข้มข้นของเรื่องสั้นได้เหมาะ โรแมนติก ขมปนหวาน และจบแบบโล่งอก come to term ว่า “ปล่อยไป แต่เก็บไว้”

#โมอ่าน บอยมีตมาริอา coming of age คอมมิกพูดถึงการเป็นชายหรือหญิง อาริมะหรือมาริอา ฮีโร่ในชีวิตจริง การมองโลกอย่างลึกซึ้งขึ้น เราชอบอาริมะ เขากล้าหาญเด็ดเดี่ยว ถึงมีบาดแผลแต่ก็ลุกขึ้นได้ ส่วนไทกะเป็นคนใสซื่อ จริงจัง คนสองคนมาเจอกัน เรียนรู้จากกันและเติบโต 🍀 จะว่าไปตอนอายุเท่ากัน ฉันก็เป็นแบบไทกะและได้เจอเพื่อนที่มีแววตาลึกซึ้งแบบอาริมะเหมือนกัน ขอบคุณเขาจนบัดนี้ 💙

นี่เป็นเรื่องที่คิดช่วงนี้ค่ะ เวลาไปงานหนังสือ สิ่งที่เห็นคือบูธของร้านหนังสือต่างๆ ใช่ไหมคะ แต่หลายปีหลัง เราเห็นแต่ละบูธเป็นจักรวาลในตัวมันเองน่ะค่ะ นี่ก็คล้ายๆ หนังสือเรื่องจักรวาล 1x1 เมตร ที่คุณม.ย.ร. มะลิ สัมภาษณ์ผู้คนในย่านทองหล่อ คุณเขาอธิบายว่า แผงลอยแผงหนึ่ง ร้านค้าร้านหนึ่ง ในบางแง่มันก็คือจักรวาลของคนคนหนึ่ง ในนั้นก็มีเรื่องราวของคนคนนั้น มุมมองของคนคนนั้น (1/6)

#โมอ่าน #ไว้พบกันเดือนสิงหา เรื่องย่อทุกคนคงหาอ่านได้ ไม่เขียนเนอะ 555 งานของมาร์เกซชิ้นนี้มีรสพิเศษ เป็นธรรมชาติเหมือนสายลม สัมผัสได้ถึงประสบการณ์ชีวิตของผู้เขียน บรรยายอารมณ์ความรู้สึกซับซ้อนออกมาผ่านตัวอักษร ตอนจบทรงพลังมาก อ๊ากกก! สวยมาก! รู้สึกเหมือนไปยืนอยู่ตรงนั้นด้วย+

ในงานหนังสือมีสองบูธที่เราชอบมาก แต่ก็เลี่ยงด้วย (เพราะเสียเงินแน่นอน) นั่นคือบทจร กับ ลบรฮ โดยเฉพาะบทจร เข้าไปทีไรก็ช้อปจนได้ถุงผ้าทุกที แต่หนนี้อดใจได้ง่ายกว่าทุกทีเพราะบอกตัวเองดังๆ ว่ายังมีหนังสือจำนวนมากจากสองสนพนี้ที่ยังไม่ได้แกะชีลที่บ้าน ขนาดบูธ ลบรฮ อยู่ตรงข้ามกับบูธนักเขียนที่ชอบแวะไปหา เรายังรอดเลย ฮิๆๆ งานเดือนตุลาค่อยไปหานะ ถึงตอนนั้นน่าจะอ่านจบหมดแล้ว~~

#โมอ่าน #ไม่มีใครเขียนถึงผู้พัน งานของมาร์เกซที่ไม่มีความมหัศจรรย์งอกออกมาจากที่ไหน แต่การรอคอยจดหมายของผู้พันต่างหากที่เป็นความเหนือจริง รอตั้งสิบห้าปีแหนะ! ทว่าในความเหนือจริงกลับสะท้อนความจริงอันเฮงซวยของระบบราชการ ผู้พันเฒ่ารอบำนาญที่ควรได้ แต่มันไม่เคยมาถึง เฮ้อ สะท้อนใจเนอะ!

#โมอ่าน #คู่มือลับฉบับเลสเบี้ยนในโรงเรียนคาทอลิก แค่ชื่อเรื่องก็ท้าทายชวนหยิบมาอ่านแล้ว ตัวเอกเป็นเลสเบี้ยนพยายามทำตัวเป็นหญิงแท้ในโรงเรียนคาทอลิก แต่ปิ๊งเพื่อนร่วมชั้นที่ประกาศตนว่าเป็นเลสเบี้ยน ดิ้นรนในโลกสองใบ กลัวว่าเมื่อความแตกแม่จะไล่ออกจากบ้าน (มีต่อ)

#โมอ่าน เล่มนี้ไปได้ครึ่งนึงแล้วรู้สึกเศร้าอย่างบอกไม่ถูก ความเหลื่อมล้ำทางสังคมจากสีผิวในอเมริกาแรงจริง ทั้งยังมีเรื่อง LGBTQ+ อีก ลำบากจัง 😭 จะพยายามอ่านให้จบ

#โมอ่าน #รุ่นน้องที่ทำงานผมเป็นเศรษฐีผู้มีความลับ สีปกหวาน แต่ดาร์กมากแม่ พี่ทานตะวันรีบหนีไป!!!

#โมอ่าน #ร้านนี้ไม่มีทอม เท่ มันส์สุดๆ บู๊มาก มีความป่วน ชอบตัวละครทุกคนเลย (ยกเว้นไอ้ ก.) รู้สึกเหมือนได้วาร์ปไปอยู่ด้วย ชอบความละมุนลึกๆ ในความสัมพันธ์ตัวละครในเรื่อง พูดจาโฮกฮากแต่กระทำหวาน ทำท่าไล่แต่ลึกๆ เป็นห่วง งอนแต่ยอมให้หนุนตัก อยากชิมค็อกเทลใส่น้ำตาลโตนดแล้วสิ

#โมอ่าน #เพียงครู่หนึ่งของทุกสรรพสิ่ง วางไม่ลง ลุ้นว่าจะยังไงต่อเพราะเห็นความเป็นไปได้ไม่สิ้นสุด เช่น ตายแล้วโผล่ไปเป็นตัวเองในโลกอื่น, เห็นภาพเงาของคนที่ชอบ (ซึ่งน่าจะมาจากโลกอื่น), การกินขนมปังหมดอายุเพื่อช่วยคนรัก เรื่องเดี่ยวก็เจ๋งแล้ว นี่มาเป็นธีมเดียวกันห้าเรื่อง ว้าวอะ ชอบเรื่องแรกกับเรื่องที่สอง สวยมากๆ

ได้รับวิเคราะห์จากคุณแนต @nichacs.bsky.social ว่าเราน่าจะเป็นแพนแท้ ✨ ราดเมเปิ้ลไซรัป นุตเทลล่า โปรยถั่ว ใส่ช็อกโกแลต m&m กะบลูเบอร์รี ง่ำๆ

#โมอ่าน #บ้านตุ๊กตากระดาษ บทกวีเกี่ยวกับบ้าน เราชอบการใช้ถ้อยคำของคุณนักเขียน เห็นการเคลื่อนไหวไปตามถ้อยคำ อ่านแล้วสนุก อร่อยดี รักช่วงต้นที่ยังหวานล้ำเปี่ยมสุข (ตอนแรกว่า เอ๊ะ พีเอสแบบไม่เศร้ามีด้วยเหรอ 55) แต่ครึ่งหลังขมละมุน ได้อีกรสหนึ่งในเล่มเดียว

สรุปว่าแม่รู้แล้วว่าเขียนนิยายวาย เรา: (คิดในใจ ตายแน่ๆ) แม่: เขียนนิยายสืบสวนสิ ช่วงนี้เห็นเขาฮิตกัน สมัยก่อนเขียนเรื่องโหดๆ อยู่แล้วไม่ใช่เหรอ เรา: (ร้องไห้ในใจ อาม้าไม่เห็นว่าการเขียนหนังสือ วาดรูป เล่นดนตรีไร้สาระแล้วเหรอ เราสองคนคงไม่ได้อัพเดตความคิดกันนานแล้วสินะ 😭😭😭)

งานหนังสือปีนี้เห็นนักเขียนที่มีทางบ้านซัพพอร์ต คุณแม่ที่นำหนังสือวายมาให้นักเขียนเซ็นแทนลูก แม่ลูกแชร์นิยายกันอ่านเหมือนเพื่อน เห็นแล้วอิจฉานิดๆ เพราะวันนั้นของฉันยากนักที่จะมาถึง 😌

อร่อยจริงๆๆๆ ค่ะ 😭 ตอนนี้น้องหลับอยู่...อาจจะทักทายไม่ได้... (เก้าอี้ตัวเดิมเป๊ะ555555)

#ภพนภามีใบมั้ย จันทน์กะพ้อเลื้อย

ง่วง แต่ไม่หลับ ตื่นตัวเป็นสุดยอดแม่ค้ามาทั้งวัน 🤩 แง 🐑🐑🐑🐑🐑

ผม: กำลังคิดว่าการฝังมนุษย์ 1 คนต้องขุดหลุมลึกอย่างน้อยกี่เมตร อจ: / เดินเข้ามาทัก

มีนาทีระทึกเล็กน้อย ปกติเรากลัวที่คนเยอะมากๆ แต่ตอนนั้นฉุกคิดได้ว่าจะต้องไปขอลายเซ็นที่หารค่าซึ่งใกล้จะหมดเวลาแล้ว เลยวิ่งปรู๊ดออกไปจากบูธโดยไม่ได้คิดอะไร คนเยอะมาก เกือบจะทำอะไรไม่ถูกแล้ว ป้ายเอย คนเอย สีเอย ทุกอย่างตีกันกระจุย ขอบคุณสวรรค์ที่ไม่เป็นแพนิกกลางงาน กอดหนังสือเดินไปจนไปเจอคุณนักเขียน ไชโย!

วันนี้ขายหนังสือสนุกมากเลยฮะ

งั้นจะไปหัดทำขนม เป็นอัมบรูสให้เคซกา 💙

บอกว่าอยากลองเข้าโหมดโกรธาแปลงร่างเป็นมังกรพ่นไฟบ้าง เลยวาดรูปคลายอารมณ์ ออกมาเป็นมังกรใจดี จิตวิญญาณของฉันคงโหดไม่พอสินะ 555

อาทิตย์ที่แล้ว วันนี้ การทำแซงเกรียทำให้ฝีมือหั่นผลไม้ก้าวหน้า!!

ผมโทรฟ้องแล้ว 🥰🥰🥰