Czy jestem Giętką brzozą Bezbronną Na wietrze Czy stoję Twardo Jak dąb Kolumnowy Nawet gdy Stracę liście Zawalczę O nowe Ja brzoza Ja dąb Ja CZŁOWIEK Wciąż żyję

Nie zapukam Do drzwi Kamienia Wisławo Od dawna Wiem Że ich Nie ma Ostrzegałaś Przed jego Chłodem Obojętnością Zamknięciem Ale nawet Ty Nie wiedziałaś Że przybrał Kształt Serca

Srebro Szczęśliwych chwil Zmarszczki Miłosnych uniesień Drżenie Pogodnych wspomnień Stara Afrodyta Z zachwytem Patrzy W lustro

Potrafiłeś wymyślić okularowatość okularów kasztanowatość kasztana książkowatość książki Jak odniesiesz się do bólu rozpaczy lęku śmierci Gdzie twoje epoché przemądrzały filozofie

Sen Niespokojny Pozbawiony barw Cisza Nie daje Ukojenia Ciemność Budzi lęk Lekko przymknięte Oczy Szukają Bezpiecznej przeszłości

Odchodzimy Codziennie Powoli Z rozmysłem Odchodzimy Zamykamy Stare sprawy Pakujemy Pudła wspomnień Zostawiamy Puste miejsca Odchodzimy Towarzyszy nam Głuchy trzask Zamykanych Drzwi Odchodzimy Bez oglądania się Za siebie Tam gdzie Trafimy Nikomu Nie powiemy Skąd jesteśmy

Codziennie Więdną Wczorajsze konwalie Codziennie Chleb Traci swój Smak Dziś Hiob Znów płacze Bez łez

Gładkie słowa Puste gesty Sztuczny uśmiech Ranny chłopiec Łzy dziewczyny Martwa babcia Ciężki pocisk Jeszcze jeden Krew żołnierza Oczy ślepe Uszy głuche Świat się nudzi With or Without you Ziemio . . . 8. maja - Dzień Zwycięstwa?

Jaki Piękny jest Ten świat Zaśpiewał Kos Mokre są Liście Drzew Dodała Wilga Słońce Za chwilę Wzejdzie Zauważył Jerzyk Ludzie Nie wiedzą Co piękne Podsumował Słowik Słucham ich Uważnie O czwartej Nas ranem

Co można Powiedzieć O niebieskiej Koszuli Że ciągle Wisi w szafie Że pachnie Lawendą Że bez Ciebie Jest zwykłym Kawałkiem Błękitnego Płótna

Fale deszczu Uderzają O szklany brzeg Mojej wyspy Echo naśladuje Oddech Śpiącego Piętaszka Szukam drogi Nie umiem być Robinsonem

Dom Pachnący chlebem Spokojny sen dziecka Brzoza Za oknem Najpiękniejszy banał Świata

Wszyscy Ludzie Będą Bez przemocy Bez nienawiści Bez złych słów Wszyscy Ludzie Z przyszłością Z miłością Z nadzieją Wszyscy Ludzie Będą Braćmi

Bo kto nie był ni razu człowiekiem Bo kto nie był Bo kto Człowiek nie był Temu człowiek temu ludzie Ten

Noc Bez gwiazd Szepcząca cisza Cień oddechu na szybie Po którym Czyjś palec Rysuje Uśmiechnięte słońce

Kamień Dzień za dniem Pod górę Zmęczenie Zwątpienie Złość Codzienna Nowa nadzieja Naiwnego Syzyfa

Jedno Wielkie Serce Milion Wielkich Serc Tak Rodzi się Nadzieja #cancerfighters

Umiłowani Wrażliwi Pełni Wzruszeń Umiłowani Zawsze Mają Piękne Oczy Umiłowani przez Bogów Umierają Młodo

Śmierć To zawsze Pustka Nie Zastąpisz jej Innym Życiem To które Odeszło Było Tym Jedynym Jak zgubiony Kawałek Puzzli Tylko on Pasował Do swojego Miejsca

A oni szli W rytm Walców Straussa Granych przez Ludzi Ze sztucznym Uśmiechem Na twarzy A oni szli Potykając się O przeszkody W drodze Do nadziei Na nowy Lepszy Los A oni szli Nie wiedząc Że za chwilę Stalowe Drzwi Oddzielą Ich życie Od śmierci Dlaczego szli

Byłaś Miałaś Uważne Oczy Istniałaś Pamiętam Dotyk Dłoni Śmiałaś się Najpiękniej Na całym Świecie Tak bardzo Chciałabym Powiedzieć JESTEŚ

Zapomniałam Słów Nie umiem Już mówić Zapomniałam Wiary Nie chcę Nic wyznawać Zapomniałam Uczuć Nie potrafię Kochać Zapomniałam Żyć Nie wiem Jak oddychać

Homo improbus Z uśmiechem Patrzy na Twoje Łzy Homo improbus Z tryumfem Szydzi Gdy Przegrywasz Homo improbus Nie wie że Homo improbus Beatus Non est

Znowu pędzisz Dziewięćdziesiąt Sto sześćdziesiąt Nie chcę liczyć Ciągle za bardzo się spieszysz Zwolnij Jesteś Sercem Masz kochać

Potrafiłeś wymyślić okularowatość okularów kasztanowatość kasztana książkowatość książki Jak odniesiesz się do bólu rozpaczy lęku śmierci Gdzie twoje epoché przemądrzały filozofie

Dzisiaj Szeptucha Nie mieszka W pustej Chacie Pod lasem Nie dmucha W piórka Nie miele W ustach Słówek Tajemnych Ona Starannie Dokarmia Karmę I celnie Trafia Strzeż się Szeptuchy Bo zetrze Każdy Uśmiech Nikczemny

Alina Pochwat-Cicha Чому Ти Галю зґвалтували Сашу вбили Міша загинув У тортурах Чому Ти Ігор не вижив Іза померла Мікі зацькований Не живе Чому Ти Чим ти Кращий Що міг собі Воскреснути Чому Ти

Nie zabraniajcie Krzyczeć W proteście Bezradnie Z niemocy Pozwólcie wreszcie Zapłakać Z cierpienia Rozpaczy I lęku Nie lekceważcie Milczenia Gdy ból Zablokuje Nam głos

Dlaczego Ty Galę zgwałcili Sashę zabili Misza zginął W torturach Dlaczego Ty Igor nie przeżył Iza umarła Miki zaszczuty Nie żyje Dlaczego Ty W czym jesteś Lepszy Że mogłeś sobie Zmartwychwstać Dlaczego Ty

Obudzić się Zdjąć Z oczu Zasłonę Poczuć że Ciało Nie boli Odsunąć Ciężki Kamień Spojrzeć Na świat I znowu Uwierzyć

Krzyż Związane Ręce I strzał W tył głowy Krzyż Obcięte Dłonie Wypalone Źrenice Krzyż Zgwałcone Ciało Puste oczy Dziecka Krzyż Zabite Nadzieje Przerwane Historie Krzyż W Niedzielę Nikt z nich Nie wstanie Z grobu

Popatrzyłeś Tak na mnie Jak wtedy Potem nagle Schowałeś się W cień Kiedy gołąb Zagruchał Trzy razy Zniknął sen

Judaszu Nie zadrżał Ci głos Gdy mówiłeś To on Piotrze Bez wstydu Twierdziłeś Że nie znasz Go wcale Piłacie Myłeś ręce W misie Zabarwionej Jego krwią Tak łatwo Zdradzamy Wypieramy się Zapominamy Ludzi

Siwa Izolda W szarej sukience Stawia na stole Talerz z rosołem Patrzy z czułością Na pomarszczone I drżące ręce Swego Tristana Kroki na schodach Donośny dzwonek Ogłasza przyjście Dzieci i wnuków W dwóch parach oczu Budzi się niebo

A gdy Przestaniesz Już być nam Potrzebny Strącimy Szybko Twój cień Z piedestału Zazdrośnie Zatrzemy Cię w swej Niepamięci

Popatrz Fiołek Taki Maleńki Przydeptany Nieuważnym Obcasem Słyszysz Śpiewa Odnajdę go Ochronię Włożę Ci do Rąk Ty też Posłuchaj

Buduje Wielkie Budynki Przekształca Miasta W ruiny Sadzi Wysokie Drzewa Wycina Połacie Puszczy Z miłością Przytula Dziecko Bezdusznie Strzela W kołyskę Wielbi Piękno Kobiety Brutalnie Gwałci Jej ciało CZŁOWIEK

Nie umiesz Dać nadziei Bo dawno Umarła Nie możesz Otrzeć łez Bo ciągle Płyną Nie znasz Remedium Na cudze Szczęście Bezradność To najgorsze Słowo Świata

Szyby Twoich oczu Odbijają Pustkę Mury Twoich uszu Nie słyszą Już dźwięków Drzwi Twojego serca Zamknięte Na głucho Tylko Usta szepczą Byłem kiedyś Domem

Pozwól Mi zasnąć Zabierz Niepokój I lęk Okryj Ciepłym Spojrzeniem Otul Miękkim Głosem Odczaruj Noc

Przeklęte lustra Odbiją Twoje Oczy Starannie patrzą Dostrzegą Prawdę Fałsz Błyszczące tafle Wykryją Każdą Winę Zbawienne Lustra Pozwolą Patrzeć W twarz

Gdybym była Bogiem Kazałabym Ludziom Zapomnieć O wojnach Gdybym była Bogiem Dzieci Nie umierałyby W potwornym Cierpieniu Gdybym była Bogiem Żadna Matka Nie płakałaby W rozpaczy Gdybym była Bogiem Wszyscy Wiedzieliby Że trzeba Wybaczać Nie jestem Bogiem

Napisać wiersz Tak o niczym O ścianie Do której Się doszło Napisać wiersz Z bezsilności O lęku O łzach Które płyną Napisać wiersz Chociaż wcale On ciągle Nie staje się Wierszem Napisać wiersz Który milczy I głośno Krzyczy Milczeniem

A jeśli Powiem NIE Czy MÓJ Głos Usłyszy Cały Świat A jeśli Powiem DOŚĆ Czy KTOŚ Przestanie Niszczyć To co Chciał A jeśli Powiem TAK Czy MY Wrócimy Do swych Dawnych Snów A jeśli

Wiara Modlitwa Autorytet Śpiew Wspólnota Zwątpienie Zły dotyk Tajemnica Bezkarność Powrót Zawierzenie Błaganie Śmierć Nikczemność Kłamstwo Milczenie Przerażenie Niewiara

Jeno wyjmij Mi z tych oczu Zapomnieć Krzyk Który W uszach Wciąż Brzmi Zakryj groby płaszczem rzeki Przestać Widzieć I pamiętać Rozpacz Cierpienie Śmierć Zetrzyj z włosów pył bitewny Wybaczyć Sobie Że ten Świat Nadal Trwa Jeno odmień Czas kaleki

Czuć motyle W brzuchu Kiedy świat Wali się Na głowę Łapać Szczęście Chociaż wokół Płynie Tyle łez Chcieć ochronić Miłość W sobie Skoro Ziemia Oszalała To nie wina Nigdy Nie myśl Że to Grzech

Dzieci Urodzą się Nowe nam Ale jak Zapomnieć O tamtych Które Nie doczytały Własnej Bajki Ale jak Nie pamiętać O ich Jasnych Oczach I tym jedynym Uśmiechu Ale jak Przestać Myśleć O przerwanych Na zawsze Marzeniach I snach Za dzień Za dwa Wstanie Świt

Urodzi syna Nakarmi piersią Maścią posmaruje Skaleczone Sutki Rozliczy rachunki Wypełni zeznanie Przywiesi Szafkę W łazience Napisze wiersz Przesadzi paprotkę Upiecze Placek Z wiśniami Kobieta

Ktoś wyważa Drzwi Mojego Domu Kolbą brutalnie Niszczy Wszystko Wokół Zabija dziecko Tulę je W niemej Rozpaczy Rozpina spodnie Czuję ból Gwałconego Ciała Krzyczę głośno O pomoc Sąsiedzi Nie słyszą