Nazi kamplarına yerleştirilen muzır yurttaşlar yani “dışarıdakiler”, insanlar olarak değil, Hitler’in ilan ettiği gibi, “bitler olarak”, çıplak hayat olarak yakıldılar. Peki bugünün “içeri alınmalar”ı Foucault, Agamben ve Arendt gözüyle ne anlama gelir? Bekir Demir yazdı.

Her Şeyin Şafağı bir bilim kurgu romanı gibi okunsa da, asıl kurgusal olan, insanlık tarihine dair yerleşik anlayışımızdır. Peki Steven Pinker, Jared Diamond, Francis Fukuyama veya Yuval Noah Harari’den farklı olarak sunduğu nedir? Giulio Ongaro'nun makalesini Yaren Gökdağ çevirdi.

İktidarlar, özellikle de otoriter olanlar, varlıklarını ciddiyet, saygı ve sorgulanamaz bir yanılmazlık halesi üzerine inşa ederler. Lider kutsaldır, devlet ulvidir ve bu düzenin sorgulanması en büyük günahtır. Arendt'in dediği gibi, otoritenin en büyük düşmanı kahkahadır. Ece Duru yazdı.

Eğer teatrallik, bir başkasının bakışına teslim olmaksa, radyo oyunlarında teatrallik, bu kez başkasının işitme algısına yapılan vurgudan doğar. Elif Çongur yazdı.

Finn ve Jake’in dünyası, absürdün yalnızca bir eğlence değil, başka bir toplumsallığın denemesi olduğunu gösterir. Bu dünya, Gezi’deki mizahın ve 19 Mart sürecindeki yaratıcı pratiklerin hatırlattığı şeyle yan yana düşünülmez mi? Emin Çelik yazdı.

Depremlerde, yangınlarda, sellerde ortadan kaybolan devlet, söz konusu olan Manifest, Mabel Matiz veya Akbelen olduğunda nasıl birden türeyiveriyor? Peki bu, zafiyet değil de, kapitalist birikim stratejisinin bir parçası olabilir mi? Cem Oto yazdı.

Corpus Dergi, Bilkent Üniversitesi PhilFest’te! 🗓️ 27 Eylül’de gün boyunca konuşmalar, söyleşiler ve etkinliklerle Bilkent Üniversitesi Felsefe Şenliği’nde buluşalım! 🎉 Özel ürünler, sürpriz yarışmalar ve dolu dolu içeriğiyle Corpus Dergi standına uğramadan geçmeyin.

Edward Said'in etik hümanizmi Gazze soykırımı bağlamında “bugün” ne anlama gelir? “Kurbanlar” söylemi içerisinde, ezen ile ezilen, sömürgeleştiren ile sömürgeleştirilen arasındaki bariz etik ayrımı nasıl koruyacağız? Ussama Makdisi'nin makalesini Zeynep Sude Sönmez çevirdi.

Marksizmin üç ölümcül günahı metodolojik kolektivizm, işlevsel açıklama ve diyalektik çıkarımdır. Marksistlerin hedefi Marksizmin sönümlenmesi mi olmalı? Kısa ve orta vadede bunun olacağına veya olması gerektiğine inanmıyorum. Jon Elster'in makalesini Irmak Yücelten çevirdi.

Lise yıllarımda, Joyce’un modernist yazı tekniklerinin ne olduğunu henüz bilmezken, bu teknikleri Oğuz Atay’da okuyup severek başlayan merak, Atay’ın Joyce’u nasıl, nerelerde kullandığına, nerelerde ona göz kırptığına yıllar boyu dikkat ederek sürdü benim için. Armağan Ekici yazdı.

Çağdaş mimarlık, Gehry, Hadid ve diğer “star mimarlar”, sıradan insanların hayatlarını iyileştirmekten çok, elitler için devasa projeler üretmekle meşgul. %99 için ihtiyacımız olan, tam da o “b*ktan” yapılar. Alex Cocotas'ın makalesini Ece Belamir Köse çevirdi.

Oğuz Atay, toplumsal yaşamı baştan aşağı bir “kötü oyun” örneği olarak çizer. Bu kurguda yaşama katılmayı reddeden oyun kişileri, sığ buldukları dünyayı dışlayarak, bu dünyanın yozluğuna bulaşmadan yaşayabilecekleri oyun dünyaları kurgularlar. Elif Çongur yazdı.

1850’lerde Amerika’da ortaya çıkıp hızla Avrupa’ya yayılan bir inanç olan ispiritizmacılık ölülerin ruhlarıyla iletişim kurulabildiğini iddia eder. Bu inanç neredeyse eşzamanlı olarak Osmanlı toplumuna da sirayet etmiştir. Özgür Türesay yazdı.

Geç Osmanlı bilim tartışmaları, toplumsal iktidar ilişkilerinden bağımsız düşünülebilir mi? İslam ve terakki arasında Ahmet Mithat Efendi ve Münif Paşa’nın metinleri bugüne ne söyler? Alper Yalçınkaya yazdı.

“Şehvetsiz, hırssız, hatta kıskançsız bir aşk... Nail bir koltuğa yaslandı.” Molla Davutzade, Baha Tevfik, Ziya Gökalp… Geç Osmanlı’da ortak bir entelektüel hayal olarak üretilen duygusuz insanın verimlilikle bağı ne olabilir ki? Şeyma Afacan yazdı.

En son ne zaman kayboldunuz? Dert etmeyin, insanız sonuçta. Hepimiz hayatımızın birkaç uğrağında kayboluruz ve bir şeylerin bizi gelip almasını bekleriz; belki beyaz atlı bir prens, belki bir merhaba, belki de bir devrim kim bilir. Nilay Duman yazdı.

Epikuros’a göre değersiz bir evrende yaşamak varoluşsal sancılarımızı hafifletmeli mi? Belki de akıl, zaman ve mekânın uçsuz bucaksızlığını sindirmeye çabalarken bir noktada öyle allak bullak olur ki sarhoşmuşçasına gevezeliğe başlar. Spencer Klavan'ın makalesini Taha Fatih Altınok çevirdi.

Yeni iktidar biçimleri görünmez bir şekilde işler; sınıfların düzeni, hapishanelerin mimarisi, hatta şehirlerin planlaması ve çalışma günlerimizi düzenleyen programlar içerisinde saklıdır. Mathew Sharpe'ın makalesini Edanur Yücel çevirdi.

MacAskill, iklim değişikliğinin ötesinde, önemli çöküş veya yok olma riskiyle birlikte gelen üç somut tehlikeyi ele alıyor: dünya savaşları, tasarlanmış salgınlar ve yapay genel zekânın (AGI) ortaya çıkışı. Peter Wolfendale'ın makalesini Sıla Köylü çevirdi.

Bugün Marksist ortodoksi sığ ezberlerin ötesinde kendi özgün kaynaklarından ve ayağını bastığı özgül bağlamdan beslenerek ayağa dikiliyorsa, bunda hem payı hem de çabası olan kişilerin başında Metin Çulhaoğlu gelmektedir. Can Soyer yazdı.

Metin abi daima Ankaralıydı. Şehir, onun evi gibiydi. Bir insan evinin içinde nasıl bir rahatlıkla yaşarsa Metin abi de Ankara’da öyle yaşardı. Gökhan Atılgan yazdı.

Her türden ilgi çekme çılgınlığı o denli yaygın ve mahremiyetin ihlali o kadar umursanmaz hale geldi ki, pek çoğumuz geçmişte mahremiyetin saygısızca ihlali olarak algılanacak şeyleri bırakın önemsemeyi, artık fark etmiyoruz bile. Rochelle Gurstein'ın makalesini Beyza Aslıhan Güngör çevirdi.

Ekolojik durumun kötüye gitmesinin, demokrasinin çökmesi ve toplumsal yeniden üretimin tehdit altında olmasıyla aynı anda gerçekleşmesi tesadüf değildir… Bir bakıma sermayenin yamyamca yediği yemeğin ana yemeğiyiz. Nancy Fraser'ın Kupfer ve Stutz ile söyleşisini Ecem Yıldız çevirdi.

Gillian Rose’a göre felsefenin görevi, kapitalizmi ayakta tutan ve adaletsizliği yücelten mitlerle ve kör noktalarla yüzleşmekti. Sonuç, her türlü politik dogmaya düşman bir Marksizm oldu. Robert Lucas Scott'ın makalesini Berdan Doğan çevirdi.

Raymond Williams'a göre ekoloji ve feminizm gibi toplumsal hareketleri 'sınıf siyasetinin ötesine geçen' hareketler olarak görmek bir 'yanlış yorum’dur. Andrew Milner'ın makalesini Sümeyye Şahin çevirdi.

Yapmamız gereken bireysel bir 'hayırseverlik kültürü' yaratmak değil, kapitalizmin kurumsal yağma mekanizmasına meydan okumaktır. Peter Singer’ın örneğiyle söylersek, sermaye zaten “boğulan yabancılar” yaratır. Mathew Snow'un makalesini Cansu Çetintaş çevirdi.

"Gazze’nin kalbinden, yani açlığın tam merkezinden size sesleniyorum. Hiçbir şeyimiz kalmadı. Kanayacak kanımız bile. Dünya, bizi kurtarılmaya değer bulmadan önce daha kaç beden parçalanmalı?" Serena'nın mektuplarını Musa Yanık çevirdi.

“Seni seviyorum” demek, örtülü bir şekilde “Seni hep seveceğim” demektir. Aşk asla aynı kalmaz, ama aşk, hikâyelere yol açar. Her aşk bir hikâyeye dönüşmek zorundadır. Francis Wolff'un Octave Larmagnac-Matheron ile söyleşisini Gül Ekici, Fransızcadan çevirdi.

📍 Heybeliada, İstanbul 📍 Şebnem Sönmez ile "Susmakla Konuşmak Arasında", Halki Kültür'de! 🗓️ 27 Temmuz, 19.30 🔗 Detaylı bilgi ve kayıt için tıklayın: corpusdergi.com/etkinlik/sus...

Bloch, Horkheimer, Benjamin, Adorno; Nietzsche'nin 20. yüzyıl sol kuramcıları üzerinde muazzam bir etkisi vardı. Nietzsche niçin ilgilerini çekmişti? Gillian Rose'un makalesini Taha Fatih Altınok çevirdi.

Schumpeter’a göre demokrasi, elitlerin halkı yönetme hakkı için seçimler aracılığıyla birbirleriyle rekabet ettiği yönetim biçimidir. John Medearis'in Shaw Gude'e verdiği söyleşiyi Turgay Kahveci çevirdi.

Cumartesi Anneleri’ne, sufle’ye, topik’e, Azra Erhat’a veya “kör noktaya itilmiş olanı gün ışığına çıkarmaya” dair, çünkü “hatırlamak çoğu kez acıdır…” Oğuz Makal yazdı. corpusdergi.com/2025/insanim...

Defterler’de şöyle yazıyordu Wittgenstein: “Dün üzerime ateş açıldı. Dağıldım! Ölümden korktum! Şimdi öylesine güçlü bir yaşama isteği duyuyorum ki!... İşte “günah” tam da budur: anlamsız bir yaşam, yaşama dair yanlış bir bakış.” Umut Morkoç yazdı.

Hümanizm bilmem kaç bin yıllık amentüsünü yitirdiğinde, yazı dışında yeni bir dostluğu nasıl kuracağız? Cem Oto yazdı.

İyi hayat nedir? Hume’un Kant gibi buyrukları hiç olmadı. Çalışmalar yaptı, yazdı ama ayrıca bilardo oynadı ve misafirlerinin günler sonra bile konuştuğu kelle çorbaları pişirdi. Julian Baggini'nin makalesini Sıla Algel çevirdi.

Her türlü çatlak sesin, barajın arkasında birikmiş halkın gürleyen sesine karışarak barajı yıkmaya katkı sunacağının gayet farkındadır muktedir. Tezcan Durna (@tezcandurna.bsky.social‬) yazdı.

Medya haklıydı, Gazze’nin yıkımını televizyonda yayımlanan ilk soykırımdı. “Adalet sadece uygulanmakla kalmamalı, görünür de olmalı” sloganı böylece tersine çevrilmiştir: Kötülük sadece yapılmakla kalmamalı, saf kötülük olarak görünmelidir de. Slavoj Žižek'in makalesini Bekir Demir çevirdi.

📍 İzmir 📍 Can Soyer ile "Zamanların En İyisi, Zamanların En Kötüsü: Felaket Çağında Özne", Tiyatro KA'da! 🗓️ 29 Haziran, 15.00 🔗 Detaylı bilgi ve kayıt için: corpusdergi.com/etkinlik/fel...

Aslında her sosyal etkileşim bir satranç oyunudur; birinin ne düşündüğünü ya da ne yapacağını anlamak için kafasının içine girmeye çalışırsınız. Bu, ilişkilerin felaketi ve pek çok çatışmanın kaynağıdır. Jonny Thomson'ın makalesini Özlem Kırtay çevirdi.

Tüm tomurcuklarınızla ve “tuhaflıklarınızla” yaşama Spinozacı bir davet. Dün aramızdan ayrılan Helen De Cruz’un değerli anısına saygıyla. De Cruz'un makalesini Bekir Demir çevirdi.

FC Barcelona, şüphesiz ki artık küresel bir marka. Messi’ler, Ronaldinho’lar, Neymar’lar, Yamal’lar, dev sponsorluklar… Ama bu dev yapının kalbinde hâlâ yanan bir şey var: kolektif hafıza. Hakan Karakoca yazdı.

“Sevdiğin işi yap!” etiğini, ulaşılması asla mümkün olmayan kapitalist bireycilik idealinin yeni miti izledi: İşini tutkuyla yap! Oysa bu, çoğu zaman kendini gerçekleştirme retoriği altına gizlenmiş bir aşırı çalıştırma kisvesidir. Miya Tokumitsu'nun makalesini Sena Y. Topal ve Bekir Demir çevirdi.

📍 Ankara 📍 Muzır Yayın (‪@muzirnesriyat.bsky.social‬) ortaklığıyla Aslı Alpar (‪@aslialpar.bsky.social‬) ile "Çizginin Ötesinde: Sansür, Kimlik ve Görünürlük", Simal Yemen'in moderatörlüğünde Route Kızılay'da! 🗓️ 21 Haziran, 18.00 🔗 Detaylı bilgi ve kayıt için: corpusdergi.com/etkinlik/ciz...

Woolf ile Freud bağlantısı psikanaliz ve edebiyat arasındaki ilişkiyi sorgulamaktır; her ikisine de ihtiyaç duyabileceğimizi ama aralarındaki yakın ilişkiye rağmen birbirleriyle belki de kaynaşmıyor oluşlarını. Juliet Mitchell'ın Wendy Hollway ve Julie Walsh ile söyleşini Meltem Coşkuner çevirdi.

- “Lenin'in devrimini pembe gözlüklerle ‘iyi bir şey’ olarak, ‘ütopik’ bir rüya olarak görmek, peri masallarına inanmaktır." + “Sakin ol tatlım, onlar sadece resim.” Tunç Türel'in editörlüğünü yaptığı soruşturmayı, Yüsra Yıldız ve Efdal Kaplan çevirdi.

Gazze’de “insanlık krizi” mi? Gerçekten mi? Nazilerin ölüm kamplarındaki, Auschwitz ve Treblinka'daki kitlesel imhalara “insanlık krizi” der miydiniz? Paul Street'in makalesini Deniz Soylu çevirdi.

Innis çağdaş toplumun, mekânı fethetme takıntısıyla zaman duygusunu yitirdiğini düşünüyordu. Silme teknolojileri olarak TikTok, Instagram ya da X’te artık geçmiş veya gelecek yok, sadece şimdi var. Nicholas Carr'ın makalesini Özlem Özarpacı çevirdi.

Yazmak ve yürümek bir ve aynı şeylerdir. Çünkü şiir, şairin bir ayağını diğerinin önüne attığı anda doğar. Serres bizi, düşüncenin ortaya çıkışının başlangıcı olan bu temel ritmi, içsel bir şarkı olarak dinlemeye davet ediyor. Michel Serres'in Sven Ortoli'yle söyleşisini Aslıhan Ünal, çevirdi.

İzmir’deki grev, yalnızca emeğin sesini değil, sınıfsal tahayyülün artık ne kadar yabancılaştırıldığını da ortaya koymuştur. Grev, “doğal” bir hak olmaktan çok, “anormal” bir hareket olarak kodlanmıştır. Barış Mutluay yazdı.

Yeryüzündeki karmaşık iletişimi çözmeyi öğrenmek, zeki bir uzaylının bizimle temas kurması durumunda biz insanlara avantaj sağlayabilir. Claire Cameron'ın makalesini İpek Ece Yolver çevirdi.