เมื่อวานปีนผาครั้งที่สอง ครั้งสุดท้ายละ หมดโปร
จริงๆก็สนุกดี เหมือนพอเห็นชินที่ขึ้น ไม่กลัวสายตาคนมากขึ้น หรือคนมันน้อยลงไม่แน่ใจ เราก็ปีนแบบไม่แคร์ความเห่ยตัวเอง ลองข้ามไปปีนเลเวลยากขึ้น หกคะเมนตีลังกาท่าไม่สวยก็สบายใจขึ้น เริ่มกะเกณฑ์แรงยึด แรงกึงแขนขาได้มากขึ้น ก็ไปได้บ้างไม่ได้บ้างตามประสาคนไม่ออกกำลังกาย ก้าวหน้ากว่าครั้งที่แล้วเยอะ
แต่ปวดชิหาย วันนี้แขนหยั่งร้าววววว
2 days ago
