این مرد روزی که ویدیوی کشته شدن ندا آقا سلطان اومده بود به من زنگ زد گفت نبین. جایی اگر دیدی داره پخش می‌شه نگاه نکن. بالاخره چند روز بعد دیدم و داغون شدم. اینبار گفت هرچی می‌بینی ویدیوی سپهر رو نبین. نشنیده بودم صدای لرزان بابای سپهر رو تا امروز که از تلویزیون شنیدم. ما دیگه کمر راست می‌کنیم؟

جگرم آتش می‌گیره وقتی به این فکر می‌کنم که شب ۱۸ دی اونهمه آدم در داخل و خارج لحظه‌ای تصور نمی‌کرد اینا دست به چنین جنایت هولناکی بزنن. همه‌جای دنیا برای چند ساعتی حس خوش پیروزی خزید زیر پوست‌مون. وای که چه کردن باهامون.

یه ویدیوی زیرخاکی از رشیدپور آوردن که با تحکم داره از اسلحه نکشیدن حکومت ایران بر انسان‌های بی‌سلاح می‌‌گه. فارغ از اینکه به توبه و طلب بخشش الانش چه حسی دارم، به این فکر می‌کنم که همون موقعی که اینارو می‌گه چند کودک در سوریه به دست این حکومت کشته شده بود؟ نصیب‌مون نشه اینجور در سمت اشتباه تاریخ بودن.

یه جایی هست که به عنوان صاحب عزا دیگه کلافه می‌شی از بودن آدم‌ها و مراسم‌های پشت هم و با خودت به اون روزی فکر می‌کنی که اطرافیان برمی‌گردن سر زندگی‌هاشون و تو می‌مونی و مصیبتی که زندگی‌ت رو سیاه کرده. انگار فقط می‌خوای این انتظار و این هیاهو بگذره تا بفهمی چه خاکی به سرت باید بریزی. الان تو اون حالم.

این علیرضا کیانی عجب کژطبع جانوریه.

چه کنیم با این غم؟

یه روز میاد می‌گه دعوا نکنید و اتحاد رو فلان نکنید. فرداش میاد می‌گه «انقلاب شیر و خورشید» که دوباره شعبون بی‌مخ‌هاش چماق جدید داشته باشن بزنن تو سر هر‌ کسی که چیزی جز این عنوان بگه. حقا که رهبر لایقی هستی!

آی‌مسج‌ش وصل شد امروز. 😭😭😭

عزیزم‌ پاک‌ کن‌ از چهره‌ اشکت‌ را ز جا برخیز تو در من‌ زنده‌ای‌ من‌ در تو ما هرگز نمی‌میریم ‌من‌ و تو با هزارانِ دگر این‌ راه‌ را دنبال‌ می‌گیریم‌ از آن‌ ماست‌ پیروزی‌ از آن‌ ماست‌ فردا با همه‌ شادی‌ و بهروزی‌ ‏عزیزم‌ کار دنیا رو به‌ آبادی‌ست‌ و هر لاله‌ که‌ از خون‌ شهیدان‌ می‌دمد امروز ‏نوید روز آزادی‌ست‌. نوید صدری

«ما خوبیم. روزهای تلخیه. یه جوری تلخه که دیگه نمی‌دونم می‌شه ازش گذشت یا نه. امیدوارم بشه. یا امیدوارم جوون‌ها بتونن.» این پیام رو از یکی از مبارزترین و امیدوارترین آدم‌ها به ساخت آینده‌ی مملکت گرفتم. کسی که مهاجرت کرد ولی برگشت که ایران رو بسازه. قلبم هزار تیکه شد.

ما با یه مشت جانی احمق طرفیم که اینهمه سال عقل‌شون نمی‌رسه برای کری خوندن واسه ترامپ از مثال اونی که خودش زده آش و لاس کرده استفاده نکنن. اونوقت تفنگ دست‌شونه و زور می‌‌گن. ای بی‌نوا‌ ملت.

یک میزانی الکل مصرف کردم که آخرین باری که این میزان الکل مصرف کرده بودم در دهه‌ی دیگری از زندگی‌م بودم.

خانم دوآلیپا هم معلوم شد زیبایی صورت و سیرت رو با هم داره.

زاویه داشتن من با شازده بر هیچکس پوشیده نیست، ولی باعث نمی‌شه نگم که دفعه‌ی بعدی که خواستین بگین این کشتار تقصیر شازده‌ست، یادتون بیاد سال ۸۸ خامنه‌ای اومد نماز جمعه گفت خون کشته‌ها گردن اونیه که فراخوان داده. در هر دو مورد و کل موارد قبل و بعدش خون کشته شده‌ها گردن کی بوده و هست؟ خود بی‌همه‌چیزش.

امروز بالاخره از طریق واسطه فهمیدم حالش خوبه. یکی از سنگ‌های روی قفسه‌ی سینه‌م برداشته شد.

مادر این مرد امروز می‌‌گه ساک بستیم و شب‌ها با لباس مناسب می‌خوابیم که اگر یه موقع زدن سریع جمع کنیم و از تهران بزنیم بیرون. چی فهمیدن این مردم از عمر و زندگی‌شون؟

“Help is on the way” my ass!

از یه جایی به بعد گفت ۸۳۷ نفر که بگه خیلی جزئی در جریان امور هستم و یه عدد همینجوری نمی‌ندازم. آخه پفیوز! حنای تو مگه دیگه برای کسی رنگی داره؟ مردک کلاش دروغگو.

من امروز داشتم به همین فکر می‌کردم‌ که کاش تلاش جمعی بره سمت نجات بازداشتی‌ها. علاوه بر اینکه جون‌شون در خطره حتما در شرایط وحشتناکی نگهداری می‌شن.

من مدیای آمریکا رو دیگه نگاه نمی‌کنم ولی حدسش سخت نیست که لابد امروز یه سری از پاندیت‌ها برای مقایسه‌ی شرایط مینه‌سوتا از ایران مثال می‌زنن و می‌گن مگه ما مثل اوناییم که آدم بکشیم تو خیابون؟ از این نگاه از بالا به پائین‌شون، از این تفکرشون که جون ما بیشتر از تو جهان سومی می‌ارزه با تک‌تک سلول‌های بدنم بیزارم.

اگر در اطرافتون تازه‌مهاجری می‌شناسید تنهاشون نذارید. اوایل مهاجرت آدم دلش به همون تماس‌های گاه و بی‌گاه خوشه. نذارید تو تاریکی و تنهایی احساس بی‌کسی کنن.

الان‌هاست که اوباش فرقه‌ی آخوند بریزن تو توئیتر که آی مردم ببینید آمریکا با مردم خودش تو خیابون چه می‌کنه. آمریکا غلط کرد آدم کشت، ولی تو گه می‌خوری که روی هزاران نفر از مردم بی‌سلاح اسلحه کشیدی و به رگبار بستی و حالا میای زر می‌زنی.

چه روز عجیبی شد این ۱۸ دی در تاریخ معاصر ایران. چقدر عزا و مصیبت بر سر ملت ریخته شده‌ فقط در همین یک روز.

در این ۴۷ سال زن‌ها اونی بودن که با زن زندگی آزادی و بعد همراهی مردها آخوند رو یک قدم عقب بردن. تنها جایی که در این ۴۷ سال این نظام خونخوار مجبور به عقب‌نشینی شد. مرگ خامنه‌ای از همون روزی شروع شد که زن‌ها روسری‌هاشون رو آتیش زدن. اون لاشه‌ی متعفن داره نفس‌های آخرش رو می‌کشه.

زن زندگی آزادی به نظرم از پیچ‌های تاریخی و اتفاقات تلخی که برای خیلی شعارها و سرودهای انقلابی میفته که مصادره می‌شن سربلند و دست‌نخورده بیرون اومد. حالا دیگه با طیب خاطر تتوش می‌کنم که تا ابد باهام بمونه.

تو این شرایط این خشمم هم مسخره‌ست اما اجازه می‌خوام بروزش بدم. استاد سرپیکو وسط مبارزه‌ی‌ فعال‌شون بر علیه ظلم جمهوری اسلامی ریده به کارنی که چرا ترامپ رو تحریک می‌کنه وقتی می‌دونه ازش ضعیف‌تره؟ چون ظالم وقتی ترامپ باشه لابد اوکیه. گاو تو زندگی‌مون کم ندیدیم ولی این بزرگوار واقعا در لیگ دیگه‌ای توپ می‌زنه.

در این بیست و یک سال رفاقت این طولانی‌ترین زمانیه که از هم جدا و بی‌خبر افتادیم. به اندازه‌ی یک نوولا براش مطلب نوشتم این چند روز و همه‌ش با یک تیک خاکستری جایی تو خلأ معلق مونده. روز و شب‌های زمستان سیاه ۱۴۰۴.

ویرانی جدید این روزهام؟ فیلم‌های رقص عزا و کل کشیدن‌ها تو مراسم دفن جگرگوشه‌هاشون.

ولی ما می‌دونیم، خودت هم می‌دونی آخوند که به نقطه‌ی بی‌بازگشت رسیدی. حالا هی ادای قوم پیروز دربیار و کفتارهات رو بفرست جلو عوعو کنن.

ای که دستت می‌رسد؛ کاری بکن.

اون چیزی که داره منو می‌کشه اینه که دنیا تا چند روز دیگه حتی یادش نخواهد اومد که این ترامپ بی‌‌شرف با وعده‌ی کمک مردم رو فرستاد جلو‌ و بعد به روی خودش هم نیاورد. چنین حرفی رو اگر در مورد یک کشور اروپایی زده بود الان مدیا از گرده‌ش پایین نمی‌ا‌ومد. ولی جون انسان خاورمیانه‌ای مفته.

این بچه‌ها آینده‌ی اون سرزمین بودن که کشتی آخوند. واقعا که هیچی برامون باقی نذاشتی. ریشه‌ت بسوزه.

تراپیستم آدم tech savvy و مسئولیه. تو تمام این سال‌ها و قطعی اینترنت‌ها همیشه یه راهی پیدا می‌کرد به من خبر و راه ارتباطی بده. این بار ولی هیچ خبری ازش نیست و هرچی تعداد آدم‌هایی که آنلاین می‌شن بیشتره و باز خبری نیست بیشتر نگرانش می‌شم.

رها … رهای زیبا که عاشق تهران بودی … کاش زندگی همونجوری می‌موند که زنده باشی و ما نشناسیمت. حالا ولی اسم و یادت رو زنده نگه می‌داریم. هرکدوم ما لیستی داره از نام شما که رفتید. ندا، سارینا، کیان، محمد، محسن، ری‌را، سحر و رها.

💔

بی‌شرف اون تماس با خط تلفن ثابت رو چرا باز نمی‌کنی؟ چه دلیلی می‌تونی داشته باشی جز اینکه می‌خوای مردم رو شکنجه کنی؟

در توئیتر فارسی به پرستو فروهر می‌گن بازوی جمهوری اسلامی. چه چیزها که در این زندگی ندیدیم خدایا.

شازده کجاست؟ هان. فصل سفرهای گرمسیری رسیده. پرچم شیر‌ و‌ خورشید رو یادت نره برداری رضا جون، کاره دیگه. یه موقع دیدی یه پنجره‌ای باز شد و سفره‌ای پهن شد.

سرنوشت یک‌ ملت افتاده دست یک دیوانه‌ی بازار بورس‌‌باز. از هر کدوم از این زرهایی که می‌زنه کلی پول عاید خودش و این و اون می‌شه. این بازی رو می‌تونه ماه‌ها ادامه بده و کک‌ش هم نگزه.

کار خامنه‌ای تمومه. برای اولین بار دارن علنا از کشته شدن و نبودنش حرف‌ می‌زنن. این نظام خونخوار از جانی‌ترین محافظش هم عبور کرد. آیا کار جمهوری اسلامی هم تمومه؟ I guess we’ll find out.

حالا ما‌ تو آمریکای شمالی هستیم و اخبار این مردک مدام به گوش‌مون می‌خوره ولی شما فکر کن میلیون‌ها انسان در ایران الان می‌دونن گرینلند کجاست چون دارن دنبال می‌کنن حواس این مردک مجنون کجاست. بختت ایرانی.

به ادبیات و شعر و هنر پناه ببریم، ایرانی‌ها همه دوره‌های جانفرسا رو اینجوری طی کردند. در شعر زندگی کردند و زنده موندن. به پروانه‌های مونارک و قصه مهاجرتشون فکر کنید، چندین نسل پرواز می‌کنند تا به مقصد برسند. ما هم بالاخره می‌رسیم، شاید چند نسل بعدتر‌.

تو گروه تلگرامی شهرمون هی ملت دنبال جایی می‌گردن که پرچم ایران می‌فروشه. یه سری هم به همدیگه آدرس می‌دن کجاها مجانی می‌شه گرفت. شما اون پرچم رو بیار بزن سر قبر من تو این اوضاع!

حالا تو این وضع گه اعصاب باید با مهندس بحثم هم بشه. دو روزه تو ایمیل داریم‌ سر و تن همدیگه رو می‌شوریم. حس می‌کنم دارم خشمم رو سر اون خالی می‌کنم. انگار می‌خوام به خودم ثابت کنم اگر زورم به آخوند نمی‌رسه این بحث رو که می‌تونم ببرم. ذهنم خسته‌ست.

یکی‌ دو تا از همکارهام معرفت دارن گاهی می‌پرسن حالت چطوره؟ تماس داشتی از ایران؟ شاید به نظرتون مسخره بیاد ولی روم نمی‌شه بهشون بگم هر روز از دیروز بهتر که نه، بی‌جون‌ترم. ناباوری نگاه‌هاشون وقتی می‌گم قطعی سراسری اینترنت داره می‌شه دو هفته آزارم می‌ده.

اینترنت میلیون‌ها ایرانی رو قطع کردن. بعد وزیر پفیوز امور خارجه میاد یه مزخرفی رو توئیت می‌کنه و تمام خبرگزاری‌ها کار می‌کنن. طرف از دل سیاهی‌ای که مردم رو توش نگه داشته با وقاحت تمام از همون پلتفرم صداش رو به دنیا می‌رسونه و هیچکس حتی مکث نمی‌کنه از خودش بپرسه شاید بشه کار دیگه‌ای کرد.

رونوشت به آقای پهلوی و طرفداران اهل مداقه و گفتگویشان.

می‌خواستم یه چیزی بنویسم در همین مورد، دیدم ایشون خیلی درست و صحیح توضیح داده‌ن: t.me/khabgard/4624

اینا تو همون حمله‌ی قبلی می‌تونستن کار رو تموم کنن. نکردن، طرف رو ترسوندن و تحقیر کردن، بعد رفتن فشارها رو بیشتر کردن، زندگی رو به مردم تنگ کردن تا از درون بترکه. مردم رو فرستادن جلو که برین ما پشت‌تون هستیم که کشتار بشه بگن حمله نمی‌کنیم که، داریم نجات‌شون می‌دیم. همه‌ش دسیسه، همه‌ش دروغ. ننگ بر همه‌تون!

صبح مامان بابای این مرد بهش زنگ زدن. صداشون رو که شنیدم و دیدم خوبن آروم از اتاق خزیدم بیرون. نشستم یه گوشه اشک ریختم به حال بی‌کسی خودم که مامان بابام یک بار هم بهم زنگ نزدن. تنها خبری که ازشون دارم یه زنگه که به خواهرم زدن و یه مسج صوتی که با واسطه برام فرستادن. نه که نتونن، نخواستن. یک عمره همینن.