.
.
.
สามนาทีสุดท้ายที่สถานีรถไฟ
กลิ่นคั่วกาแฟจางๆ ในร้านไม่ได้ช่วยให้ใจของ "โคลตัน" สงบลงได้เลย เขานั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้ไม้ริมหน้าต่าง สายตาจับจ้องอยู่ที่นาฬิกาพกสีทองในมือ เข็มวินาทียังคงขยับเดินอย่างเชื่องช้า ดูแคลนความร้อนรนในอกของเขาที่เต้นรัวยิ่งกว่าจังหวะกลไกของมัน
add a skeleton here at some point
3 days ago